Dragutin Dragiša Milutinović

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Dragutin Milutinović
Dragutin Milutinović.jpg
Dragutin Dragiša Milutinović
Rođenje(1840-11-29)29. novembar 1840.
Beograd, Kneževina Srbija
Smrt16. decembar 1900.(1900-12-16) (60 god.)
Pančevo, Austrougarska

Dragutin Dragiša Milutinović (Beograd, 17. novembar(po st. kal.)/29. novembar 1840Pančevo, 3. decembar(po st. kal.)/16. decembar 1900) bio je inženjer, arhitekta i istoričar umetnosti, nastavnik u Velikoj školi i član Srpskog učenog društva.[1] Sin je Sime Milutinovića Sarajlije i Marije.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Studirao je građevinarstvo u Berlinu, Minhenu i Karlsrueu. U Srbiji je radio u Ministarstvu građevina. U saradnji sa Mihailom Valtrovićem snimao je i proučavao srpske srednjovekovne spomenike.[2][3] Bio je i jedan od članova osnivača i član prve Uprave Srpskog arheološkog društva 1883. godine.[4] Značajni su njegovi projekti nekoliko tipova malih crkava, inženjerski rad na presecanju nove pruge Beograd-Aleksinac, kao i Beogradska železnička stanica (1884). Uradio je urbanistički plan nove varoši Danilovgrada u Crnoj Gori; projektovao je privatne zgrade i ikonostase za crkvu Svetog Đorđa u Novom Sadu; u Dolovu kod Pančeva itd. Izabran je za dopisnog člana Moskovskog arheološkog društva (1878) i počasnog člana Srpske kraljevske akademije (1892).[1]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b Historians, Society of Architectural (1997). Journal of the Society of Architectural Historians (na jeziku: engleski). The Society. 
  2. ^ Starinar (na jeziku: srpski). 1968. 
  3. ^ „Mihailo Valtrović: Svestrani arhitekta i čuvar kulturnog nasleđa”. www.gradnja.rs (na jeziku: srpski). 2018-11-05. Pristupljeno 2021-01-17. 
  4. ^ Anonim (1884). „Poziv za upis u članstvo Srpskog arheološkog društva”. Starinar Srpskog arheološkog društva. 1: 4. 

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Enciklopedija srpskog naroda, Beograd : Zavod za udžbenike, 2008, 667.

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]