Zoran Borovina

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Zoran Borovina
Datum rođenja(1952-02-14)14. februar 1952.
Datum smrti4. decembar 1992.(1992-12-04) (40 god.)

Zoran Borovina (Malo Polje, 14. februar 1952Srpsko Sarajevo, 4. decembar 1992) je bio pukovnik Vojske Republike Srpske.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Rođen je 1952. u Malom Polju kod Han Pijeska. Osnovnu školu i gimnaziju je završio u Han Pijesku nakon čega upisuje Vojnu akademiju (Jugoslovenska narodna armija) u Beogradu. Posljednju godinu studija je završio u Vojnoj akademiji u Rajlovcu. Godine 1992. general Ratko Mladić ga postavlja za komandanta Ilidžanske brigade sa činom pukovnika Vojske Republike Srpske. Komandovao je u mnogobrojnim međusobnim borbama Vojske Republike Srpske i Armije Republike BiH na liniji fronta između Republike Srpske i Republike BiH. Na položajima se izuzetno istakao hrabrošću i odlučnošću. Uživao je veliko poštovanje među svojim podređenim borcima.

Pošto su snage Armije Republike BiH svakodnevno granatirale civilne položaje u Srpskom Sarajevu, vojna komanda Srpskog Sarajeva je donijela odluku o oslobađanju Otesa koji je predstavljao važan strateški položaj i sa kog je Armija Republike BiH ispaljivala najveći broj granata. Operacija oslobađanja Otesa kojom je komandovao Zoran Borovina je počela u zoru 1. decembra 1992. On je zajedno sa svojim borcima danonoćno boravio na prvim linijama. Borbe su bile vrlo naporne jer je teren gradska urbana sredina u kojoj se svaki objekat teško zauzima. Četvrti dan operacije u predvečerje 4. decembra 1992. komandant Borovina je sa nekoliko dobrovoljaca izvršio diverzantski upad na neprijateljske položaje.

Tokom akcije među njegove borce je bačena ručna bomba koju je pukovnik Borovina pokušao da vrati. Ručna bomba je eksplodirala u njegovoj desnoj šaci. Tijelo komandanta Borovine su njegovi saborci prenijeli u ratnu bolnicu Žica u Blažuju, gdje je hirurg Miodrag Lazić konstatovao njegovu smrt oko 21 čas 4. decembra 1992. godine.


Otes je oslobođen ujutro 5. decembra 1992. Po ulasku jedinica Vojske Republike Srpske, u čast pukovnika Zorana Borovine Otes je proglašen u Zoranovo.

Odlikovanja[uredi | uredi izvor]

Pjesme o Zoranu Borovini[uredi | uredi izvor]

Nakon pogibije Zorana Borovine nastalo je nekoliko pjesama o njegovoj pogibiji. Borci Ilidžanske brigade su sastavili pjesmu o pogibiji komandanta Zorana Borovine koju su nazvali „Pjesma o Zoranu Borovini“.[3]

Srpski književnik Todor Karišik je u svom djelu Put do Sunca, u stihu opisao čitavu bitku koju je predvodio komandant Zoran Borivina. U posveti je napisao: „Ovu pjesmu posvjećujem srpskim braniocima Ilidže i legendarnom komandantu Zoranu Borovini koji je sa hiljadama srpskih sinova stao na branik Otadžbine i ostao da je vječno čuva“. Ovde se nalazi dio pjesme:


Srpski muzičar Ljubiša Kalas je 1993. snimio pjesmu „Zorane, Zorane“ koju je posvetio komandantu Zoranu Borovini.[4]

Ulica Zorana Borovine[uredi | uredi izvor]

Vlasti Srpskog Sarajeva su 1992. jednu od ulica na Dobrinji 1 proglasile Ulicom Zorana Borovine. Dobrinja 1 je do maja 1996. bila u sastavu Srpskog Sarajeva, nakon čega je prema Dejtonskom sporazumu pripala Federaciji BiH. Vlasti Federacije BiH su ulici odmah promijenile naziv. Danas jedna od ulica Istočne Ilidže u naselju Pavlovac nosi Zoranovo ime.

Vidi još[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Dnevnik ratnog hirurga (Knin 1991 - Srpsko Sarajevo 1995), autor: Miodrag Lazić, izdavač: Srpska novinska agencija SRNA (1996) (jezik: srpski)
  2. ^ Đurđević, Borislav (15. 7. 1993). „Ordeni i medalje najhrabrijim”. Srpska vojska. godina II, broj 10: 6. 
  3. ^ Srpsko Sarajevo: Pjesma o Zoranu Borovini (jezik: srpski)
  4. ^ Srpsko Sarajevo: Ljubiša Kalas - Zorane, Zorane (jezik: srpski)

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Dnevnik ratnog hirurga (Knin 1991 - Srpsko Sarajevo 1995), autor: Miodrag Lazić, izdavač: Srpska novinska agencija SRNA. 1996. ISBN 978-86-7292-001-7.

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]