Tanjug

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Tanjug
javno preduzeće
Delatnostnovinska agencija
Osnovano31. oktobar 1995. (1995-10-31) (poslednja forma)
5. novembar 1943. (1943-11-05) (osnovano)
NaslednikTanjug Tačno
Ugašeno9. mart 2021. (2021-03-09)
SedišteObilićev venac 2, Beograd
VlasnikVlada Republike Srbije

Tanjug (akronim naziva Telegrafska agencija nove Jugoslavije; ponekad stilizovano TANJUG) bilo je javno preduzeće sa sedištem u Beogradu, koje je zvanično prestalo da postoji u martu 2021. godine. Od tada je privatno preduzeće Tanjug Tačno steklo prava na korišćenje prava intelektualne svojine i žigova bivše agencije.

Tanjug je tokom Drugog svetskog rata bila partizanska novinska agencija. Posle rata, Tanjug je bio novinska agencija Demokratske Federativne Jugoslavije, Federativne Narodne Republike Jugoslavije i Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. Posle raspada SFRJ, od 1992. godine Tanjug je bio novinska agencija Savezne Republike Jugoslavije, od 2003. novinska agencija Državne zajednice Srbija i Crna Gora, a od 2006. godine nacionalna novinska agencija Republike Srbije.

31. oktobra 2015. godine prestao je da važi Zakon o javnom preduzeću Novinska agencija Tanjug, a Vlada Republike Srbije je 03. novembra 2015. godine[1] donela Odluku o pravnim posledicama prestanka rada Novinske agencije Tanjug, kojom se konstatuje prestanak rada agencije. Ipak ova odluka nije do kraja implementirana sve do 9. marta 2021. kada je konačno ugašena.[2]

Osnivanje[uredi | uredi izvor]

Osnovan je od strane Komunistička partije Jugoslavije 5. novembra 1943. godine u Jajcu u Bosni i Hercegovini sa namerom da propagandno informiše o borbi partizana u Drugom svetskom ratu koju su vodili komunisti pod vođstvom Josipa Broza. Osnivač i kum Tanjuga je komunista Moše Pijade, a prvi direktor je bio Vladislav Ribnikar.

Imenu Tanjug, prethodilo je nekoliko predloga skraćenica, među kojima:

  • Tasjug (Telegrafska agencija slobodna Jugoslavija),
  • Notasjug ili Notanjug (Novinska telegrafska agencija slobodne Jugoslavije), pa i
  • Tenanoj (Telegrafska novinska agencija nova Jugoslavija).

Tanjug je počeo svoj rad sa zaplenjenim predajnikom, rasklimatanom mašinom za umnožavanje (geštetnerom) i jednom pisaćom mašinom. U prvim godinama uzor im je bio sovjetski TASS, da bi, kasnije, po objavljivanju rezolucije Inforbiroa 1948. godine, oslobodili uticaja SSSR-a i oslonili samo na sopstvene snage.

Novinska agencija[uredi | uredi izvor]

U Tanjugu su uvedeni teleprinteri 1947. godine, koji su zamenili telegraf, a prvi moderan radio-printer uveden je 1957. godine. Tanjug je pored centrale u Beogradu, imao i prijemni centar najpre u Batajnici, a potom u Ovči i otpremni centar u Makišu, oba sa moćnim antenskim poljima. Oba centra su napuštena, zbog pojave novih tehnologija. Krajem 1985. godine Tanjug je kompjuterizovan nabavkom velikog centralnog računara Honeywell i terminala Megadata. Danas novinari i čitava agencija rade na savremenim kompjuterima. Najznačajniji novinarski proizvod Tanjuga je Generalni servis, koji obaveštava domaću javnost o najznačajnijim zbivanjima u zemlji i svetu, a svetsku javnost o događajima u Srbiji. Tanjug je nacionalna, ali i komercijalna agencija, jer veći deo prihoda ostvaruje na tržištu, od novinskih i RTV kuća. Ranije je Savezno izvršno veće SFRJ, Savezna vlada SRJ, Savet ministara SCG, a sada Vlada Srbije, subvencionira Emisiju za inostranstvo i emitovanje raznih saopštenja, što čini nešto manje od trećine Tanjugovih prihoda. Klijenti Tanjuga su, pored medija i državnih ustanova, privredne i bankarske institucije.

Zgrada Tanjuga na Obilićevom vencu[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]