Tanjug

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Sedište Tanjuga u Beogradu

Tanjug (Telegrafska agencija nove Jugoslavije) je novinska agencija Srbije.

Tanjug je tokom Drugog svetskog rata bila partizanska novinska agencija. Posle rata, Tanjug je bio novinska agencija Demokratske Federativne Jugoslavije, Federativne Narodne Republike Jugoslavije i Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. Posle raspada SFRJ, od 1992. godine Tanjug je bio novinska agencija Savezne Republike Jugoslavije, od 2003. novinska agencija Državne zajednice Srbija i Crna Gora, a od 2006. godine nacionalna novinska agencija Republike Srbije.

31. oktobra 2015. godine prestao je da važi Zakon o javnom preduzeću Novinska agencija Tanjug, a Vlada Republike Srbije je 03. novembra 2015. godine[1] donela Odluku o pravnim posledicama prestanka rada Novinske agencije Tanjug, kojom se konstatuje prestanak rada agencije. Ipak ova odluka nije do kraja implementirana, tako da agencija i danas posluje kao aktivno javno preduzeće. [2]

Osnivanje[uredi]

Osnovan je od strane Komunistička Partije Jugoslavije 5. novembra 1943. godine u Jajcu u Bosni i Hercegovini sa namerom da propagandno informiše o borbi partizana u Drugom svetskom ratu koju su vodili komunisti pod vođstvom Josipa Broza. Osnivač i kum Tanjuga je komunista Moše Pijade, a prvi direktor je bio Vladislav Ribnikar.

Imenu Tanjug, prethodilo je nekoliko predloga skraćenica, među kojima:

  • Tasjug (Telegrafska agencija slobodna Jugoslavija),
  • Notasjug ili Notanjug (Novinska telegrafska agencija slobodne Jugoslavije), pa i
  • Tenanoj (Telegrafska novinska agencija nova Jugoslavija).

Tanjug je počeo svoj rad sa zaplenjenim predajnikom, rasklimatanom mašinom za umnožavanje (geštetnerom) i jednom pisaćom mašinom. U prvim godinama uzor im je bio sovjetski TASS, da bi, kasnije, po objavljivanju rezolucije Inforbiroa 1948. godine, oslobodili uticaja SSSR-a i oslonili samo na sopstvene snage.

Novinska agencija[uredi]

U Tanjugu su uvedeni teleprinteri 1947. godine, koji su zamenili telegraf, a prvi moderan radio-printer uveden je 1957. godine. Tanjug je pored centrale u Beogradu, imao i prijemni centar najpre u Batajnici, a potom u Ovči i otpremni centar u Makišu, oba sa moćnim antenskim poljima. Oba centra su napuštena, zbog pojave novih tehnologija. Krajem 1985. godine Tanjug je kompjuterizovan nabavkom velikog centralnog računara Honeywell i terminala Megadata. Danas novinari i čitava agencija rade na savremenim kompjuterima. Najznačajniji novinarski proizvod Tanjuga je Generalni servis, koji obaveštava domaću javnost o najznačajnijim zbivanjima u zemlji i svetu, a svetsku javnost o događajima u Srbiji. Tanjug je nacionalna, ali i komercijalna agencija, jer veći deo prihoda ostvaruje na tržištu, od novinskih i RTV kuća. Ranije je Savezno izvršno veće SFRJ, Savezna vlada SRJ, Savet ministara SCG, a sada Vlada Srbije, subvencionira Emisiju za inostranstvo i emitovanje raznih saopštenja, što čini nešto manje od trećine Tanjugovih prihoda. Klijenti Tanjuga su, pored medija i državnih ustanova, privredne i bankarske institucije.

Organizacija Tanjuga[uredi]

Zgrada Tanjuga na Obilićevom vencu[uredi]

Tabla na zgradi Tanjuga

Zanimljivo je da se u zgradi Tanjuga na Obilićevom vencu za vreme drugog svetskog rata nalazio i zatvor Specijalne policije, o čemu svedoči tabla na zgradi.

Spoljašnje veze[uredi]

  • ^ http://demo.paragraf.rs/WebParagrafDemo/?did=299683
  • ^ http://pretraga2.apr.gov.rs/EnterprisePublicSearch/details/EnterpriseBusinessName/1296708?code=1136A40E58294F4DC27E922AF02C08AE5D0250F7