Vuk Bojović

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Vuk Bojović
Vuk Bojović.jpg
Puno ime Vukosav Bojović
Datum rođenja (1940-12-18)18. decembar 1940.
Mesto rođenja Pljevlja
Datum smrti 17. septembar 2014.(2014-09-17) (73 god.)
Mesto smrti Beograd
Srbija

Vukosav Vuk Bojović (Pljevlja, 18. decembar 1940Beograd, 17. septembar 2014) bio je srpski vajar i direktor beogradskog zoološkog vrta „Vrt dobre nade“.

Biografija[uredi]

Bojović vodi poreklo iz sela Zminica na Durmitoru gde i provodi najranije detinjstvo. Sa 3 godine, ostaje bez oca Luke, predratnog učitelja, koji gine kao pripadnik četničkih jedinica. Diplomirao je i magistrirao vajarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Uradio je tridesetak bisti, među kojima i biste Veljka Vlahovića, Dragana Kovačevića, Stojana Cerovića, Save Kovačevića.

Bio je po diplomiranju prvo slobodni umetnik, zatim profesor u osnovnoj i srednjoj školi. Predavao je i u Višoj trgovačkoj školi u Beogradu, gde je od 1982. do 1986. godine bio direktor.

Objavio je knjige: Priče iz zoo-vrta (1995), Priče iz zoo-vrta 1 (2005), Priče iz zoo-vrta 2 (2007) i Beogradski zoološki vrt (2010). Koautor je knjige Kroz Beogradski zoološki vrt (2005. i 2011. drugo dopunjeno izdanje).

Učestvovao je u brojnim radijskom i televizijskim emisijama i dao obilje izjava za domaće i inostrane medije. Bio je voditelj noćnog programa Radija „S“ (1995–1996). Autor je i voditelj emisija Art televizije: Art zoologija (1996–1999, 164 emisije) i Art boemija (od 1999. godine, više od 700 emisija).

Bio je dugogodišnji predsednik Ekološke stranke Zeleni. Od 1992. do 1999. godine je bio potpredsednik Džudo saveza Jugoslavije, a i dugogodišnji predsednik Univerzitetskog džudo kluba „Student“ i osnivač Veteranske džudo asocijacije Srbije.

Iz dva braka imao je četvoro dece, bio je otac Luke Bojovića.

Preminuo je u Beogradu, 17. septembra 2014. godine.[1][2]

Vrt dobre nade[uredi]

Na funkciji direktora Beo zoo-vrta bio je od 1. maja 1986. godine do svoje smrti.

Široj javnosti je postao poznat kada je krajem osamdesetih dva puta iz zoo-vrta bežao šimpanza Sami. U poteri po ulicama i krovovima Beograda i ubeđivanju šimpanze da se „preda“ najveću ulogu je imao Bojović. Taj događaj je on kasnije iskoristio da skrene pažnju na stanje u zoo-vrtu i da to stanje unapredi.

Reference[uredi]

Literatura[uredi]

  • Ko je ko u Srbiji 1991, Beograd 1991. strana 50, tekst „Bojović L. Vukosav - Vuk“

Spoljašnje veze[uredi]