Drago Kekanović

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Drago Kekanović
Datum rođenja(1947-08-16)16. avgust 1947.(74 god.)
Mesto rođenjaBratuljevci, FNRJ

Drago Kekanović (Bratuljevci, 16. avgust 1947) hrvatski je književnik srpskog porekla. Školovao se u Požegi i Osijeku, gde je završio srednju tehničku školu arhitektonsko-građevinskog smera, i Zagrebu, gde je diplomirao na Filozofskom fakultetu, grupe Jugoslavenski jezici i književnost i Komparativna književnost.

Jedan je od najistaknutijih srpskih pisaca koji već više od tri decenije deluje u Hrvatskoj. Pripovedač, romanopisac, dramski pisac i neosporni intelektualac (tematski opseg njegove proze vezan je za prostor zavičajne Slavonije i Zagreb, u najvećem delu reflektira sudbinu srpskih, ali i hrvatskih protagonista u drugoj polovini 20. veka) koji je svestan pomenutih okolnosti i, reklo bi se, da te okolnosti ugrađuje s visokom svešću u svoju literaturu. Dobitnik je književne nagrade Vladimir Nazor u kategoriji godišnje nagrade. Dobitnik je nagrade Svetozar Ćorović 2012. godine[1] i Andrićeve nagrade za 2013. godinu.

Dosad objavio knjige proze:

  • Večera na verandi, priče, Naprijed, Zagreb, 1975.
  • Ledena šuma i druge kratke priče, CDD, Zagreb, 1975.
  • Potomak sjena, roman, Naprijed, Zagreb, 1978.
  • Zaglada, priče, na poljskom, Krakov, 1985.
  • Ivanjska noć, roman, BIGZ, Beograd, 1985.
  • Panonski diptih, dve pripovesti, August Cesarec, Zagreb, 1989.
  • Američki sladoled, roman, Srpsko kulturno društvo Prosvjeta, Zagreb, 1997.
  • Riblja staza, roman, Kairos, Sremski Karlovci, 1997.
  • Na nebu i druge priče, Kairos, Sremski Karlovci, 2002. (Savršena dadilja, Pupuljci za rajske ptice, Svuda dalje sam bio ja, Đela, žena sa rupom na glavi, Pastuv na kraju priče, Na nebu, Nedodirljivost, Pastorala 2000., Za darove ima vremena)

Reference[uredi | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]