Žensko pravo glasa

Из Википедије, слободне енциклопедије

Žensko pravo glasa je izraz kojim se danas označava u svijetu uglavnom opšteprihvaćeni koncept prema kojem muškarci i žene imaju jednako pravo glasa, odnosno da je opšte pravo glasa, a s njime i moderni koncept demokratije nezamisliv ukoliko ne uključuje jednakopravnost muškaraca i žena na biralištima.

U istorijskom kontekstu taj izraz se odnosi na feministički pokret za žensko pravo glasa koji se pojavio u zapadnim industrijskim državama u 19. vijeku i kulminirao u 20. vijeku. Od tih pokreta su najpoznatije bile sufražetkinje, a današnji feministički istoričari ga smještaju u tzv. feminizam prvog talasa.

Danas je žensko pravo glasa prihvaćeno u gotovo svim državama svijeta. Jedini izuzetak predstavljaju određene zemlje, gdje se ženama ne daje pravo glasa iz vjerskih razloga.

Godine dobijanja prava glasa[уреди]

Države gdje ženskog prava glasa nema ili je ograničeno[уреди]

  • Liban — Delimično pravo glasa. Žena može glasati jedino ako ima dokaz o završenoj osnovnoj školi, dok za muškarce to ograničenje ne važi. Za muškarce je obavezno, ali ne i za žene.[1]
  • Saudijska Arabija — Delimično pravo glasa. Od 2015. godine, žene mogu glasati, ali samo na lokalnom nivou.[2]
  • Ujedinjeni Arapski Emirati — Ograničeno, ali će biti prošireno do 2010.[3]
  • Vatikan — Nema prava glasa za žene. Jedini izbori su papske konklave, na kojima sudjeluju isključivo muški kardinali.

Vidi još[уреди]

Reference[уреди]

  1. CIA - The World Factbook, Приступљено 28. 3. 2013.
  2. http://edition.cnn.com/2015/08/21/world/saudi-arabia-women-voting/ CNN, Pristupljeno 25.8.2015.
  3. AJE - Al Jazeera English, Приступљено 28. 3. 2013.

Spoljašnje veze[уреди]

Spoljašnje veze[уреди]