Bojana Kovačević

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bojana Kovačević
Bojana.naslovna.JPG
Bojana Kovačević
Puno imeBojana Kovačević
Datum rođenja(1967-07-04)4. jul 1967.(51 god.)
Mesto rođenjaBeograd
 SFRJ
IMDb veza

Bojana Kovačević (Beograd, 1967) diplomirana je glumica koja živi i radi u Srbiji.

Biografija[uredi]

Bojana Kovačević je rođena 4. jula 1967. godine u Beogradu. Već nakon treće godine gimnazije 1985. godine upisuje Fakultet dramskih umetnosti u klasi profesora Arsenija Jovanovića. Diplomirala je 1990. godine glumu na proznom delu Vodena vila odlazi, austrijske spisateljice Ingeborg Bahman, uz samostalnu adaptaciju i režiju.

Filmske i tv uloge po kojima je upamćena su: Marina (Srećni ljudi), Žizela (Ulica lipa), Liki Zindović (Otvorena vrata), Pola (Moj rođak sa sela), Juca (Kir Janja), Ljubica (Nož), Ljiljanina majka (Kad ljubav zakasni), itd.

Živi i radi u Beogradu, udata je i ima sina Relju.

Profesionalni rad[uredi]

Još tokom studija, Bojana Kovačević se pojavljuje kao Džil Hamond u predstavi Kako mogu da te čujem dok voda teče u Narodnom pozorištu u Beogradu. Iste godine igrala je u TV seriji Vukov leksikon na Televiziji Beograd. Ubrzo zatim, usledile su uloge u dečjim pozorištima Boško Buha, Puž, Duško Radović, kao i u Narodnom pozorištu. U ranom periodu svoje karijere oprobala se i kao voditeljka zabavnog programa Mladi lavovi, koji se bavio popularizacijom talentovanih ljudi iz osamdesetih, na Televiziji Beograd. Od značajnih dramskih uloga, izdvaja se i njen rad u okviru KPGT–a, gde je tumačila lik Gospođice Julije u istoimenoj drami Augusta Strindberga, te Isidoru Dankan u predstavi Misa u a–molu, Ljubiše Risitića, a nastupila je i u ansambl predstavama Put za Nikaragvu i Grof Esterhazi koje su bile pozorišne produkcije u sklopu Kiš fest-a.

Debitovala je u kratkom igranom filmu Psalm sa kolegom Draganom Maksimovićem, a u režiji tada mladog sarajevskog reditelja Vuka Janića. Film Psalm, sniman u toku 1992. godine u Sarajevu, premijerno je prikazan na Roterdamskom filmskom festivalu 1997. i dobio značajne kritike kako u domenu režije, tako i glume (tj. glumački tandem Kovačević –Maksimović). Zbog političkih i ratnih okolnosti, ovo ostvarenje nikad nije prikazano u tadašnjoj SR Jugoslaviji, sadašnjoj Srbiji.

Pedagoški rad[uredi]

Pedagoškim radom bavila se intenzivno, od 2009 do 2013. godine, u okviru pozorišne scene Susret, gde je vodila školu glume i realizovala nekoliko predstava sa polaznicima (Mali Princ, Ko je Malala Jsufzai, Smešne reči, itd.). U skorije vreme, Bojana je okrenuta istraživačkim i angažovanim pozorišnim projektima poput Ja sam muškarac, mnogo sam pametan, a ovo društvo ništa ne valja, u kom glumi glavnu ulogu, po tekstu Ane Rodić i u režiji Milutina Petrovića, (2012 na večernjoj sceni Dečjeg kulturnog centra), te u okviru procesnih radova na sceni Carina (2012 –2014). Od studentskih dana glumila je u mnogim radio dramama u okviru dramskog programa Radio Beograda. Jedna od poslednjih je drama Orbovi, male duše, Divne Vuksanović u režiji Vlatka Ilića, 2014. godine.

Filmografija[uredi]

Filmografija glumice Bojane Kovačević
God. Naziv Uloga
1990-te
1987. Vukov leksikon Bojana
1990. Fore i fazoni
1991. Mladi lavovi voditeljka
1993. Atom po atom Mima
1995. Otvorena vrata Liki
1995. Psalm
1993-1996. Srećni ljudi Marina Popac
1997. Kir Janja Juca
1997. Balkanska pravila devojka
1997. Gore Dole Služavka
1998. Kir janja Juca
1998. Raskršće Natalija
1999. Nož Ljubica
1999. Proputovanje Ana
2000-te
2001. Virus Bojana
2008. Ranjeni orao Olgina majka[1]
2009. Ulica lipa Žizela
2010-te
2008-2011. Moj rođak sa sela Pola
2012. Jagodići negovateljica Svetislava
2014. Kad ljubav zakasni Ljiljanina majka
2014. Samac u braku (TV serija) Ljiljanina majka
2014. Vojna akademija (TV serija) Lelina doktorka

Uloge u poozorištu[uredi]

Izvori[uredi]

  1. ^ Ranjeni orao-uloge http://ranjeniorao.blogspot.rs/p/glumci.html. Pristupljeno 29. 1. 2017.  Nedostaje ili je prazan parametar |title= (pomoć)

Spoljašnje veze[uredi]