Gips

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Gips
Roses des Sables Tunisie.jpg
Pustinjska ruža, 47 cm dugačak
Opšte informacije
Kategorija Mineral
Formula CaSO4·2H2O
Kristalne sisteme Monokliničan
Identifikacija
Boja Beo do siv, ružičasto crven
Kristalni habitus Massive, flat. Izduženi prizmatični kristali
Cepljivost 2 dobro(66° i 114°)
Prelom Conchoidal, ponekad vlaknast
Tvrdoća po Mosu 1,5-2
Sjajnost Vitreous to silky or pearly lustre
Ogreb Beo
Specifična težina 2,31 - 2,33
Indeks prelamanja 1,522
Pleohroizam Nema
Rastvorljivost Ne reaguje sa kiselinama
Najčešći varijeteti
Satin Spar Pearly, fibrous masses
Selenite Transparent and bladed crystals
Alabaster Sitnozrni, malo obojen

Gips je vrlo mekan mineral, po hemijskom sastavu kalcijum-sulfat dihidrat, CaSO4•2H2O.[1][2] Kada se hidratiše, anhidrovan prah kalcijum-sulfat, CaSO4, rekristališe i svara čvrstu masu koja se koristi u građevinarstvu.

Hemijski sastav[uredi]

CaSO4·2H2O + toplota → CaSO4·½H2O + 1½H2O (para) (CaSO4·½H2O).

CaSO4·½H2O + 1½H2O → CaSO4·2H2O Ova reakcija je egzotermna.

Nalaženje[uredi]

Gips iz Novog Južnog Velsa, Australija
Vlaknasti gips iz Brazila

Upotreba[uredi]

Gips se najviše koristi kao građevinski materijal, za popunjavanje većih rupa na zidovima i plafonima ili za pravljenje i fugovanje gips-kartonskih ploča.

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

  1. Housecroft, C. E.; Sharpe, A. G. (2008). Inorganic Chemistry (3rd izd.). Prentice Hall. ISBN 978-0131755536. 
  2. Babič D. (2003). Mineralogija. Beograd: Rudarsko-geološki fakultet. 

Literatura[uredi]

  • Babič D. (2003). Mineralogija. Beograd: Rudarsko-geološki fakultet. 

Spoljašnje veze[uredi]