Boing B-17

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Boing B-17
B17-F-45-VE.jpg
Boing B-17 „Leteća tvrđava“.
Opšte
Namena teški bombarder
Posada 10
Zemlja porekla  SAD
Proizvođač Boing
Prvi let 28. jul 1935
Broj primeraka 12.731
Dimenzije
Dužina 22.8 m m
Razmah krila 31.6 m m
Visina 5.8 m m
Površina krila ? m² m²
Masa
Prazan 14855-16200 Kg kg
Normalna poletna ? Kg kg
Maks. težina pri uzletanju 29700 Kg kg
Performanse
Brzina krstarenja 293 Km/h, C i D 402 Km/h, E 338 Km/h km/h

Boing B-17 „Leteća tvrđava“ (engl. Boeing B-17 Flying Fortress) je bio američki bombarder iz perioda Drugog svjetskog rata. Smatra se jednim od najpoznatijih bombardera svih vremena.

Zajedno sa avionima B-24 Liberejtor i B-29 Supertvrđava, činili su glavnu snagu teških bombardera SAD u Drugom svjetskom ratu.

Proizvodila ga je fabrika Boing od 1939. do 1945. Proizvedeno je ukupno 12731 aviona.[1]

Razvoj[uredi]

Prvi let prototipa je bio 28. jul 1935., pod nazivom Boing Model 299, sa 4 motora Prat i Vitni Hornet (Pratt&Whitney Hornet) od po 750 KS svaki.[2]

Posada je bila 8 ljudi, a nosivost 8 bombi od po 272 kg (600 funti). Prototip je nakon nekog vremena uništen u udesu, ali RV SAD je bilo dovoljno impresionirano da naruči seriju, koja je imala motore Rajt Ciklon (Wright Cyclone). Prva isporuka modela B-17B u jedinice RV je bila juna 1939. Posljednja isporuka serijskih aviona - april 1945[2].

U borbi[uredi]

B-17F iznad Švajnfurta, Njemačka, Drugi svjetski rat.

B-17C je bila prva verzija isporučena Kraljevskom ratnom vazduhoplovstvu na testiranje. Zamrzavanje mitraljeza na visini, neispravnosti Norden nišana i napadi njemačkih lovaca iz uglova koji nisu bili pokriveni mitraljeskom vatrom su bili među problemima, koje su Britanci dokumentirali i obavijestili Boing. Ostali avioni su poslati na zadatke obalskog patroliranja. U britanskoj službi su avioni B-17C imali naziv „Tvrđava“ I (engl. Fortress I)[2].

Poboljšana verzija B-17D učestvuje u ranim borbama na Pacifiku protiv Japana. Borbena iskustva dovode do unaprijeđene verzije B-17E, sa pogonjenim kupolama za mitraljeze, povećanim vertikalnim repom i mnogo boljim naoružanjem i opremom. Ova verzija se masovno proizvodi u fabrikama Boing, Lokid-Vega i Daglas-Tulsa. B-17E je bio prvi bombarder 8. bombarderske komande SAD u Engleskoj, koja počinje napade na Evropu 17. avgusta 1942[2].

Uskoro je E verzija zamijenjena sa B-17F, kojih je izgrađeno 3405. Verzija F uvodi poboljšanja kao duži nos od pleksiglasa, „veslo“ propelere i podkrilne nosače bombi.

Krajem 1942. pojavljuje se finalizirana verzija G, sa dodatnom „podbradnom“ kupolom sa još 2 mitraljeza 12.7 mm. Ovo je uvedeno pošto je primijećeno da njemački lovci počinju da napadaju sprijeda, gdje je avion bio slabije zaštićen. Izrađeno je 8680 aviona verzije G, i time je ukupna proizvodnja svih verzija dostigla 12731[1]. Mnogi avioni verzija F i G su dobili H2X radar.

Poznate akcije „letećih tvrđava“ uključuju napad na Švajnfurt, i bombardovanje raznih drugih meta u okupiranoj Evropi.

Druge verzije uključuju F-9 izviđač, XC-108 transport, CB-17 transport, PB-1W avion za radarsko rano javljanje, PB-1G za spašavanje na moru, QB-17 vazdušna meta, XB-40 lovac za praćenje drugih B-17 (sa dodatnim mitraljezima) i BQ-7 Afrodita radio-navođene leteće bombe sa 12000 funti eksploziva[1].

Dalji razvoj[uredi]

B-17 i B-52 letu

Poslije Drugog svjetskog rata, koriste se za fotografisanje terena, obuku, spašavanje na moru i druge namjene. Neki se koriste za testiranje novih turboelisnih motora, a većina završavaju kao vazdušne mete ili staro gvožđe.

Karakteristike[uredi]

  • (Podaci za B-17G)
Projekcije aviona B-17G.
  • Teški bombarder
  • Prvi let prototipa: 28. jul 1935.
  • Uveden u upotrebu (B-17B): jun 1939.
  • Proizvođač: Boing (Boeing)
  • Dimenzije
  • Mase
  • Pogonska grupa
  • Motor: četiri, Rajt-1820-97 snage po 1200 KS svaki

Performanse[uredi]

  • Maksimalna brzina: 462 Km/h, C i D 520 Km/h
  • Radijus dejstva: 1760 Km sa najvećim teretom
  • Operativni plafon: 10670 m
  • Brzina uzdizanja: do ? m za ? min

Naoružanje[uredi]

  • Streljačko: 10-13 mitraljeza 12.7 mm Brauning (Browning) u 4 kupole sa po 2, 2 u stranama nosa, 2 u prozorima na trupu, 1 na leđima kod radio operatora, sa varijacijama između tipova
  • Bombe: najviše do 5800 Kg, normalno do 2724

Reference[uredi]

  1. 1,0 1,1 1,2 Gunston (1998). str. 343.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Gunston (1998). str. 340.

Literatura[uredi]

  • Gunston, Bill (1998). The Illustrated Directory of Fighting Aircraft of World War II. London: Salamander Books. ISBN 978-1-84065-092-1. 
  • Chant, Christopher (1977). „Boeing B-17, Flying Fortress”. Drugi svjetski rat - Avioni (na jeziku: (na jeziku: srpski)). Zagreb: Alfa. str. 118—119. 

Spoljašnje veze[uredi]

video[uredi]