Marija Ilić Agapova

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Marija Ilić Agapova
1940. Marija Ilic Agapova.tif
Marija Ilić Agapova
Datum rođenja(1895-08-14)14. avgust 1895.
Mesto rođenjaPađene kod Knina
Datum smrti13. mart 1984.(1984-03-13) (88 god.)
Mesto smrtiBeograd
  SFRJ

Marija Ilić Agapova (Pađene kod Knina, 14. avgust 1895Beograd, SFRJ, 13. mart 1984) je bila srpski pravnik, prevodilac, bibliotekarka i prva upravnica Biblioteke i Muzeja grada Beograda.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Marija Ilić Agapova je rođena u selu Pađene kod Knina 1895. godine. U porodici je bilo trinaestoro dece. Njen otac Lazar Ilić bio jedan od imućnijih ljudi u to vreme i bio je u mogućnosti da pošalje na dalje školovanje svu svoju decu. Marija je osnovnu školu završila u rodnom selu.[1] Bila je jedna od prvih školovanih Srpkinja svog kraja. Pohađala je „Institut carice Marije" pri crnogorskom dvoru na Cetinju na ruskom jeziku (19081913). Realnu gimnaziju završila je u Splitu i upisala je Pravni fakultet u Zagrebu 1918. godine.[1] Doktorirala je na Pravnom fakultetu u Zagrebu 1923. godine. Stekla je srednjoevropski doktorat kakav su posedovali Ivo Andrić i drugi inetelektualci tog doba, školovani u Austrougarskoj, Nemačkoj i Italiji. Advokaturom je počela da se bavi 1926. godine.[1]

Angažovanje u bibliotekarstvu i muzeologiji počela je 1929. g. kao referent Opštinske biblioteke u Beogradu i radila na pripremi osnivanja muzeja sa galerijom slika i arhiva i organizovala konkurse za novi grb Beograda.[1] Povodom 125. godišnjice oslobođenja Beograda od Turaka za decu je napisala zbirku priča delo o istoriji grada, pa je tako nastala Ilustrovana istorija Beograda.[1]

Bibliotekom je rukovodila od 1932, a od 1941. i gradskim Muzejom. Materijal čije je prikupljanje organizovala bio je osnov i za formiranje Istorijskog arhiva grada Beograda. Neposredno posle oslobođenja Beograda otpuštena je iz službe, jer je u vreme nemačke okupacije (19411944) nastavila da radi i rukovodi gradskim kulturnim ustanovama, a 1947. je penzionisana.[1]

Nakon penzionisanja se bavila prevođenjem i nastavom ruskog i italijanskog jezika, a honorarno je držala nastavu stranih jezika u Visokoj diplomatsko-novinarskoj školi i na kursevima arhivistike. Bila je član Udruženja književnih prevodilaca Srbije i aktivista ženskog pokreta. Napisala je veliki broj radova o pravima žena.

Odlikovana je plaketom Gradskog muzeja u Beogradu (1965).

Umrla je 1984. godine u Beogradu.

Dela (bibliografija)[uredi | uredi izvor]

  • Ilustrovana istorija Beograda, Beograd 1933;
  • Javne biblioteke, Beograd 1934;
  • Sin branioca Beograda, Beograd 1939;

Značajniji prevodi sa italijanskog:[uredi | uredi izvor]

  • A. Moravija, Rimljanka, Subotica 1956;
  • I. Ugolini, Roman o Hanibalu, Subotica 1962;
  • D. Bucati, Jedna ljubav, Subotica 1965.

Nagrada Marija Ilić Agapova[uredi | uredi izvor]

Nagrada Marija Ilić Agapova ustanovljena je 2001. godine i dobija ime po prvoj upravnici Biblioteke grada Beograda Mariji Ilić Agapovoj. Marija Ilić Agapova je nagrada koju Biblioteka grada Beograda dodeljuje najboljem beogradskom bibliotekaru. Nagrada se dodeljuje svake godine 11. januara na dan Biblioteke grada Beograda.

Vidi još[uredi | uredi izvor]

Izvori[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b v g d đ Perić 2009, str. 166.

Literatura[uredi | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]