Papa Inoćentije III

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Inoćentije III

Papa Inoćentije III
Papa Inoćentije III

Puno ime Lotario de' Conti di Segni
Datum rođenja 1160/1161.
Mesto rođenja Gavinjano ( Papska država)
Datum smrti 16. jul 1216.
Mesto smrti Peruđa ( Papska država)
Redosled 176.
Pontifikat 8. januar 119816. jul 1216.
Prethodnik Celestin III
Naslednik Honorije III

C o a Innocenzo III.svg
Grb pape Inoćentija III

Papa Inoćentije III (Innocent - Nevini; rođen kao Lotario de' Conti di Segni; 11611216), pokretač IV krstaškog rata; uzdigao moć rimokatoličke crkve i prvi od rimskih papa izrekao načelo da su pape božji namesnici na zemlji; vodio katarski krstaški rat protiv albižana u južnoj Francuskoj (1209—1229); ozvaničio Inkviziciju (1215) i prvi počeo prodaju indulgencija.

Biografija[uredi]

Rođen je 1161, a preminuo 16. juna 1216. u Peruđi, Italija.

Lotario 1181. godine dolazi u Rim, gde je obavljao razne poverljive crkvene dužnosti.[1] Za papu je izabran 1198. Proglašava supremaciju duhovne nad svjetovnom vlašću. Godine 1202. u buli "Venerabilem" meša se u izbor cara između pretendenata Filipa Švapskog i Otona. Pokreće IV krstaški rat u kome 24. novembra 1202. teško strada Zadar. Svedoči pad Vizantije 1204. godine i osnivanje Latinskog carstva.

Papa Inoćentije III 11. oktobra 1202. od ugarskog kralja Emerika traži da očisti zemlju Bosnu od jeretika (patarena). U uspeh Inoćentija III na Balkanu spada i Bilinopoljska izjava i odricanje bana Kulina od jeresi 1203. godine.

Godine 1209. donosi početnu regulu reda sv. Franje u kojoj isticanjem jevanđeoskog siromaštva nastoji preduprediti propagandu katara protiv bogastva crkve. Takođe potvrđuje red svetog Domenika, namenjen obraćanju jeretika rečju, inkvizicijom i lomačom. Zagovara katarski krstaški rat u Južnoj Francuskoj koji pustoši cvetajuću zemlju od 1209. do 1229. godine.

Uvređen uplitanjem Otona IV u posede baštine sv. Petra i njegovom namerom da osvoji Sicilijansko kraljevstvo, papa Inoćentije III je ekskomunicirao cara i protiv njega je pokrenuo Toskansku i Lombardsku ligu. Papa je favorizovao kandidaturu sicilijanskog kralja Fridriha Švapskog na carsku poziciju.

Krunu njegovih napora predstavlja IV Lateranski sabor (koncil) koji 1215. legalizuje nove redove i inkviziciju. I Bugarska i Srbija se okreću od slabe Vizantije prema papi Inoćentiju III. Tu orijentaciju kasnije neko vreme sledi Nemanjin sin Stevan Prvovenčani, koji od pape Honorija III dobija kraljevsku krunu.[2]

Gotovo slep, Inoćentije III umire 1216. godine.

Napomene[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]