Makrofagni inflamatorni protein
Appearance
Hemokine (C-C motiv) ligand 3 | |
---|---|
![]() | |
Identifikatori | |
Simbol | CCL3 |
Alt. simboli | SCYA3, MIP-1α |
Entrez | 6348 |
HUGO | 10627 |
OMIM | 182283 |
PDB | 1B50 |
RefSeq | NM_002983 |
UniProt | P10147 |
Ostali podaci | |
Lokus | Hromozom 17 q12 |
Hemokin (C-C motiv) ligand 4 | |
---|---|
Identifikatori | |
Simbol | CCL4 |
Alt. simboli | SCYA4, MIP-1β, LAG1 |
Entrez | 6351 |
HUGO | 10630 |
OMIM | 182284 |
PDB | 1HUM |
RefSeq | NM_002984 |
UniProt | P13236 |
Ostali podaci | |
Lokus | Hromozom 17 q21-q23 |
Makrofagni inflamatorni proteini (MIP) pripadaju familiji citokina poznatih kao hemokini. Kod ljudi, postoje dva glavna oblika, MIP-1α i MIP-1β koja se zvanično nazivaju CCL3 i CCL4, respektivno. Ova dva hemokina su značajni faktori koje proizvode makrofage nakon stimulacije sa bakterijskim endotoksinima.[1] Oni aktiviraju ljudske granulocite (neutrofile, eozinofile i bazofile), što može da dovede do akutne neutrofilske inflamacije. Oni takođe indukuju sintezu i oslobađanje drugih proinflamatornih citokina kao što su interleukin 1 (IL-1), IL-6 i TNF-α iz fibroblasta i makrofaga. Geni za CCL3 i CCL4 su locirani na ljudskom hromozomu 17.[2][3]
Vidi još
[uredi | uredi izvor]Reference
[uredi | uredi izvor]- ^ Sherry; et al. (1988). „Resolution of the two components of macrophage inflammatory protein 1, and cloning and characterization of one of those components, macrophage inflammatory protein 1-beta”. J. Exp. Med. 168: 2251—2259.
- ^ Irving; et al. (1990). „Two inflammatory mediator cytokine genes are closely linked and variably amplified on chromosome 17q”. Nucleic Acids Res. 18: 3261—3270.
- ^ Mire-Sluis, Anthony R.; Thorpe, Robin, ур. (1998). Cytokines (Handbook of Immunopharmacology). Boston: Academic Press. ISBN 0-12-498340-5.
Literatura
[uredi | uredi izvor]Spoljašnje veze
[uredi | uredi izvor]- Macrophage+Inflammatory+Proteins на US National Library of Medicine Medical Subject Headings (MeSH)
- CCL3 GeneCard