Dejan Bulatović

Из Википедије, слободне енциклопедије
Dejan Bulatović
Biografija
Puno ime Dejan Bulatović
Datum rođenja 1975.
Mesto rođenja Šid
SFRJ

Dejan Bulatović je srpski političar i politički azilant koji je kao učesnik protesta Koalicije „Zajedno“ 1996/97 uhapšen i podvrgnut teškoj policijskoj torturi, kao i osuđen kaznom zatvora od prekršajnog sudije u trajanju od trideset dana“.

Bulatović je rođen u Šidu 1975. godine.Radio je u nekoliko državnih i privatnih preduzeća. Privatnim preduzetništvom se počeo baviti 1999. godine.

Bulatovic je trenutno na funkciji predsednika Zelene ekološke partije - Zeleni. Odbornik je Skupštine opštine Šid i Zamenik je predsednika Skupštine opštine Šid.

22.novembra 2015 godine na izbornoj Skupštini zelene ekološke partije - Zeleni je jednoglasno izabran za predsednika Partije.

Politička aktivnost[уреди]

Svoje prve političke korake je načinio u Srpskom pokretu obnove i prvi put je bio zapažen u javnosti tokom protesta Koalicije „Zajedno“ 1996/97. godine, kada je nosio lutku sa likom predsednika Slobodana Miloševića u zatvorskom odelu, koja je bila njegove prirodne veličine. Bulatović je zbog lutke u policiji podvrgnut teškoj torturi[1][2][3] i osuđen na kaznu zatvora u trajanju od 30 dana, što je cela domaća i svetska javnost propratila (reagovao je i državni sekretar SAD Voren Kristofer). Bulatović je bio jedan od simbola protesta Koalicije „Zajedno“.

Godine 1997. napustio je Srpski pokret obnove zbog približavanja te stranke Slobodanu Miloševiću. Vuk Drašković i njegova stranka su tada Bulatovića medijski linčovali zbog napuštanja stranke, proglašavajući ga „izdajnikom“.

Odmah nakon napuštanja Srpskog pokreta obnove, Bulatović je postao jedan od suosnivača Demohrišćanske stranke Srbije, sa Vladanom Batićem na čelu, i u njoj ostao do 2000. godine.

Bulatović je, zbog ozbiljnih pretnji kriminalnih grupa koje su bile bliske Miloševićevom režimu,[тражи се извор] napustio Srbiju posle političkih promena u Srbiji 5. oktobra 2000. godine, tokom kojih je sa Čedomirom Jovanovićem učestvovao u zauzimanju policijske stanice u ulici Majke Jevrosime u Starom Gradu. Otišao je u Francusku, gde je dobio politički azil, a zatim i državljanstvo Republike Francuske. Bulatović je i jedini[тражи се извор] politički emigrant Srbije koga je Zapad priznao nakon vladavine predsednika Miloševića.

U oktobru 2001. godine, Bulatović je u Francuskoj osnovao Pokret za novu Srbiju, po francuskim zakonima. Sedište ove Organizacije je u Parizu. Iste godine je izabran za predsednika te organizacije. Bulatović je bio jedan od vođa Narodnog pokreta 5. oktobar, koga su činili Vladan Batić, Nenad Čanak, Vesna Pešić, Branislav Cole Kovačević i on sam.

Nakon 5. oktobra i uspostavljanja nove vlasti, Bulatović se pokazao kao žestok kritičar načina vladavine Zorana Đinđića, kao i političkih aktivnosti Čedomira Jovanovića.[4]

Bulatović 2011. godine osniva Nevladinu ekološku organizaciju,[5] koja se izmedju ostalog bavi sprecavanjem nezakonitog izlova ribe na rekama. Godine 2013. učlanjava se u Zelenu ekološku partiju (ZEP-ZELENI) i aktuelno obavlja funkciju predsednika Pokrajinskog odbora (Vojvodina) iste.[6]

Reference[уреди]

Spoljašnje veze[уреди]