Radosav Stojanović

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Radosav Stojanović
Radosav Stojanović.JPG
Radosav Stojanović
Puno imeRadosav Stojanović
Datum rođenja(1950-11-01)1. novembar 1950.(68 god.)
Mesto rođenjaParunovac, kod Kruševca
 Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija FNR Jugoslavija
Najvažnija dela
Đavolja škola, Povratak na kolac, Sidro, Trepet, Mrtva straža, Apokrifne priče, Kraj sveta, Živi zid, Crnotravske priče, Vlasinska svadba, Euridikini prosioci, Hristovi svedoci, Divlji kalem, Angelus, Mesečeva lađa, Propast sveta na Veligdan, Krivovo, Živeti s genocidom, Crnotravski rečnik...

Radosav Stojanović je srpski književnik, novinar i leksikograf. Rođen je 1. novembra 1950. godine u Parunovcu, kod Kruševca.[1]

Biografija[uredi]

Odrastao u Mlačištu u Crnoj Travi. Školovao se u Mlačištu, Crnoj Travi, Nišu i Prištini. Diplomirao na Grupi za srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost na Univerzitetu u Prištini.

Bio je profesor u Gimnaziji „Ivo Lola Ribar“ u Prištini, novinar, urednik i glavni i odgovorni urednik (1990-1993) dnevnog lista „Jedinstvo“, direktor Pokrajinskog narodnog pozorišta (1993-2004)[2], potom dramaturg, u Prištini i umetnički direktor Narodnog pozorišta u Nišu (1999-2000).[3]

Bio je redovni hroničar i kolumnista „Književne reči“ s Kosova i Metohije (1985-1988) i "Književnih novina" (1989-1990), osnivač i prvi predsednik Književnog društva Kosova i Metohije (1990-1992)[4], urednik u časopisu „Stremljenja“ i glavni i odgovorni urednik „Srpskog juga“ (2004-2006) u Nišu. Bio je član Udruženja književnika Srbije (1985-2017) i Udruženja novinara Srbije (1979-2017).[5] Član je Srpskog književnog društva od 2018.[6]

Zastupljen je u antologijama i izborima srpske poezije i pripovetke u zemlji i inostranstvu.[7] Prevođen na strane jezike.[8]

S Kosova je prognan juna 1999. godine. Živi u Nišu i na Čemerniku.

Rad i dela[uredi]

Knjige pesama[uredi]

Knjige pripovedaka[uredi]

Romani[uredi]

Knjige za decu[uredi]

Leksikografija[uredi]

Publicistika[uredi]

Drame[uredi]

Drame objavljene izvan knjiga[uredi]

Izvedene drame[uredi]

Radio drama[uredi]

  • Poslednji pogled na Dragodan, režija i gluma Stevan Đorđević, Radio Priština – Radio Toplica, Prokuplje, 2004.

Knjige o delu Radosava Stojanovića[uredi]

Urednik revija[uredi]

Nagrade[uredi]

Vidi još[uredi]

Stihovi prevedeni na sajtovima[uredi]

Reference[uredi]

  1. ^ Elsie 2004, str. 267
  2. ^ Theater Joins Kosovo Ethnic groups
  3. ^ Enciklopedija srpskog naroda, Zavod za udžbenike, Beograd, (2008). str. 1100.
  4. ^ "Jedinstvo", 6. april 1990.
  5. ^ Enciklopedija Niša, kultura, Centar za naučna istraživanja SANU i Univerziteta u Nišu, Niš, (2011). str. 440–441.
  6. ^ SKD Radosav Stojanović
  7. ^ Staniša Vojinović: Bibliografija Radosava Stojanovića, Vlasotinački zbornik, broj 3, Vlasotince, (2009). str. 494 – 534.
  8. ^ Slobodan Simonović: Enciklopedija Kruševca i okoline, Kruševac, (2011). str. 430 – 431.
  9. ^ Poezija bogata izvornim slikama
  10. ^ “Netremice” Radosava Stojanovića dobitnik nagrade "Rade Drainac"

Literatura[uredi]

  • Elsie, Robert (2004). Historical Dictionary of Kosova. Scarecrow Press. str. 267. ISBN 978-0-8108-5309-6. Pristupljeno 29. 5. 2012. 
  • Julie Mertus: Kosovo: how myths and truths started a war, Univerzitety of California Press. Berkeley / Los Angeles / London. 1999. str. 119, 348.
  • Cindi Tino-Sandoval: Yorba Linda, Columbia Univerzity Press. New York. 2005. str. 530—531.
  • Enciklopedija srpskog naroda, Zavod za udžbenike, Beograd, (2008). str. 1100,
  • Staniša Vojinović: Bibliografija Radosava Stojanovića, Vlasotinački zbornik, broj 3, Vlasotince, (2009). str. 494 – 534;
  • Slobodan Simonović: Enciklopedija Kruševca i okoline, Kruševac, (2011). str. 430 – 431;
  • Enciklopedija Niša, kultura, Centar za naučna istraživanja SANU i Univerziteta u Nišu, Niš, (2011). str. 440–441;
  • Danilo Kocić, Leskovački pisci, tragovi i traganja (I-II), Udruženje pisaca Leskovac, Fileks Leskovac, Narodna biblioteka "Desanka Maksimović" Vlasotince, autorsko izdanje, Leskovac 2015.

Spoljašnje veze[uredi]