Tenis na Ljetnjim olimpijskim igrama 2012 — muški parovi

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Tenis na Ljetnjim olimpijskim igrama 2012 — muški parovi
Bryan brothers with medals 2012.jpg
Olimpijski pobednici, braća Brajan
BorilišteAll England Club
Datumi28. jul 2012. (2012-07-28) — 4. avgust 2012. (2012-08-04)
Br. učesnika64 iz 25 zemlje
Osvajači medalja
1 Bob Brajan
Majk Brajan
 Sjedinjene Američke Države
2 Mikael Ljodra
Žo-Vilfrid Conga
 Francuska
3 Žilijen Beneto
Rišar Gaske
 Francuska
← 2008.
2016. →
Ljetnje olimpijske igre 2012.
Tenis
Tennis pictogram.svg
Pojedinačno   muškarci     žene
Parovi   muškarci   mješovito   žene

Teniski turnir za muške parove na Letnjim olimpijskim igrama 2012. u Londonu održan je na terenima Sveengleskog kluba za tenis na travi i kroket u Vimbldonu, u Londonu, od 28. jula do 4. avgusta 2012, što je prvi put od kad je tenis ponovo uvršten u program Olimpijskih igara da se igra na travi.[1] Učestvovalo je 64 igrača iz 25 država.[2] Turnir je organizovan od strane Međunarodnog olimpijskog komiteta (MOK) i Međunarodne teniske federacije (ITF), i bio je deo ATP tura. Svi mečevi su igrani na dva dobijena seta. Taj-brejk je korišćen u prva dva seta.

Branioci titule bili su Švajcarci Rodžer Federer i Stanislas Vavrinka, budući da su osvojili zlatnu medalju na Olimpijskim igrama 2008. u Pekingu. Međutim, eliminisani su već u drugom kolu od izraelskog para Erlih / Ram.[3]

Braća Bob i Majk Brajan osvojili su zlatnu medalju za SAD pobedivši u finalu Francuze Žoa-Vilfrida Congu i Mikaela Ljodru rezultatom 6:4, 7:6(7:2). Na taj način kompletirali su zlatni slem karijere i postali tek drugi muški par u istoriji sa tim dostignućem (posle Toda Vudbridža i Marka Vudforda).[4]

U meču za treće mesto Žilijen Beneto i Rišar Gaske izborili su bronzu za Francusku pošto su bili bolji od španske kombinacije Ferer / Lopez.[5]

Osvajači srebra i bronze u dublu pridružili su se listi tenisera koji su donosili olimpijske medalje za Francusku u tenisu. Od 1988. kada je tenis ponovo uvršten u program Olimpijskih igara, medalje su osvajali još samo Arno di Paskvale (bronza iz 2000.) i Ameli Moresmo (srebro iz 2004.)[6]

Raspored[uredi | uredi izvor]

Jul Avgust
28. 29. 30. 31. 1. 2. 3. 4.
11:30 11:30 11:30 11:30 11:30 11:30 12:00 12:00
Prvo kolo Prvo kolo
Drugo kolo
Drugo kolo Treće kolo Četvrtfinale Polufinale Meč za bronzanu medalju
Meč za zlatnu medalju

Nosioci[uredi | uredi izvor]

Žreb[uredi | uredi izvor]

Legenda

  • INV = poziv tripartitne komisije
  • IP = specijalna pozivnica ITF-a
  • ALT = zamena
  • w/o = predaja pre meča
  • r = predaja u toku meča
  • d = diskvalifikacija tokom meča

Završnica[uredi | uredi izvor]

Osvajači srebrne i bronzane medalje za Francusku
Polufinale Finale
1 Sjedinjene Američke Države Bob Brajan
Sjedinjene Američke Države Majk Brajan
6 6
  Francuska Žilijen Beneto
Francuska Rišar Gaske
4 4 1 Sjedinjene Američke Države Bob Brajan
Sjedinjene Američke Države Majk Brajan
6 77
  Španija David Ferer
Španija Felisijano Lopez
3 6 16 2 Francuska M. Ljodra
Francuska Ž.-V. Conga
4 62
2 Francuska M. Ljodra
Francuska Ž.-V. Conga
6 4 18
Meč za bronzanu medalju
  Francuska Žilijen Beneto
Francuska Rišar Gaske
77 6
  Španija David Ferer
Španija Felisijano Lopez
64 2

Gornja polovina[uredi | uredi izvor]

Prvo kolo Drugo kolo Četvrtfinale Polufinale
1 Sjedinjene Američke Države B. Brajan
Sjedinjene Američke Države M. Brajan
77 65 6
IP Brazil T. Beluči
Brazil A. Sa
65 77 3 1 Sjedinjene Američke Države B. Brajan
Sjedinjene Američke Države M. Brajan
78 77
Nemačka K. Kas
Nemačka F. Pečner
5 5 Rusija N. Davidenko
Rusija M. Južni
66 61
IP Rusija N. Davidenko
Rusija M. Južni
7 7 1 Sjedinjene Američke Države B. Brajan
Sjedinjene Američke Države M. Brajan
77 712
Španija M. Granoljers
Španija M. Lopez
65 63 IP Izrael J. Erlih
Izrael A. Ram
64 610
IP Izrael J. Erlih
Izrael A. Ram
77 77 IP Izrael J. Erlih
Izrael A. Ram
1 77 6
IP Japan K. Nišikori
Japan G. Soeda
77 4 4 6 Švajcarska R. Federer
Švajcarska S. Vavrinka
6 65 3
6 Švajcarska R. Federer
Švajcarska S. Vavrinka
65 6 6 1 Sjedinjene Američke Države B. Brajan
Sjedinjene Američke Države M. Brajan
6 6
3 Srbija J. Tipsarević
Srbija N. Zimonjić
6 6   Francuska Ž. Beneto
Francuska R. Gaske
4 4
IP Slovačka M. Kližan
Slovačka L. Lacko
3 3 3 Srbija J. Tipsarević
Srbija N. Zimonjić
6 65 11
Kanada D. Nestor
Kanada V. Pospišil
6 711 Kanada D. Nestor
Kanada V. Pospišil
4 77 9
IP Rumunija O. Tekau
Rumunija A. Ungur
3 69 3 Srbija J. Tipsarević
Srbija N. Zimonjić
4 63
Ujedinjeno Kraljevstvo K. Fleming
Ujedinjeno Kraljevstvo R. Hačins
5 3 Francuska Ž. Beneto
Francuska R. Gaske
6 77
Francuska Ž. Beneto
Francuska R. Gaske
7 6 Francuska Ž. Beneto
Francuska R. Gaske
6 6
Belorusija A. Buri
Belorusija M. Mirni
64 77 6 7 Indija M. Bupati
Indija R. Bopana
3 4
7 Indija M. Bupati
Indija R. Bopana
77 64 8

Donja polovina[uredi | uredi izvor]

Prvo kolo Drugo kolo Četvrtfinale Polufinale
8 Srbija N. Đoković
Srbija V. Troicki
68 3  
Švedska J. Brunstrem
Švedska R. Lindsted
710 6 Švedska J. Brunstrem
Švedska R. Lindsted
3 2
Hrvatska M. Čilić
Hrvatska I. Dodig
6 6 Hrvatska M. Čilić
Hrvatska I. Dodig
6 6
IP Kolumbija H. S. Kabal
Kolumbija S. Hiraldo
3 4 Hrvatska M. Čilić
Hrvatska I. Dodig
4 4
Austrija Jirgen Melcer
Austrija Aleksander Peja
5 78 7 Španija D. Ferer
Španija F. Lopez
6 6
Ujedinjeno Kraljevstvo E. Mari
Ujedinjeno Kraljevstvo Dž. Mari
7 66 5 Austrija Jirgen Melcer
Austrija Aleksander Peja
3 6 9
Španija D. Ferer
Španija F. Lopez
79 66 8 Španija D. Ferer
Španija F. Lopez
6 3 11
4 Poljska M. Firstenberg
Poljska M. Matkovski
67 78 6 Španija D. Ferer
Španija F. Lopez
3 6 16
5 Češka T. Berdih
Češka R. Štjepanek
4 77 6 2 Francuska M. Ljodra
Francuska Ž.-V. Conga
6 4 18
Italija D. Braćali
Italija A. Sepi
6 65 4 5 Češka T. Berdih
Češka R. Štjepanek
6 4 22
Sjedinjene Američke Države Dž. Izner
Sjedinjene Američke Države E. Rodik
2 4 Brazil M. Melo
Brazil B. Soares
1 6 24
Brazil M. Melo
Brazil B. Soares
6 6 Brazil M. Melo
Brazil B. Soares
4 2
Holandija R. Hase
Holandija Ž.-Ž. Rojer
61 6 2 2 Francuska M. Ljodra
Francuska Ž.-V. Conga
6 6
Indija L. Paes
Indija V. Vardhan
77 4 6 Indija L. Paes
Indija V. Vardhan
63 6 3
IP Argentina D. Nalbandijan
Argentina E. Švank
3 5 2 Francuska M. Ljodra
Francuska Ž.-V. Conga
77 4 6
2 Francuska M. Ljodra
Francuska Ž.-V. Conga
6 7  

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ „Tennis”. London 2012 Organization Committee. Arhivirano iz originala na datum 4. 12. 2012. Pristupljeno 7. 7. 2012. 
  2. ^ „Doubles, Men”. Olympedia. Pristupljeno 14. 8. 2021. 
  3. ^ „Israeli duo ousts Federer-Wawrinka at Olympic doubles”. Ynetnews. 1. 8. 2012. Pristupljeno 29. 7. 2017. 
  4. ^ „Bryan brothers claim Golden Slam after Americans win Olympic doubles final”. Daily Mail. 4. 8. 2012. Pristupljeno 29. 7. 2017. 
  5. ^ „French team wins bronze in Olympic men's doubles”. San Diego Union Tribune. 4. 8. 2012. Pristupljeno 29. 7. 2017. 
  6. ^ „JO 2012: la double médaille d'argent et de bronze des doubles Français”. L'Express. 4. 8. 2012. Pristupljeno 29. 7. 2017. 

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]