Petar Aračić

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Petar Aračić
Petar arm general.jpg
Petar Aračić
Datum rođenja (1885-06-25)25. jun 1885.
Mesto rođenja Beograd
Kraljevina Srbija
Datum smrti 25. oktobar 1958.(1958-10-25) (73 god.)
Mesto smrti London
Ujedinjeno Kraljevstvo
Godine službe 19061940.
1941.
Čin Divizijski general
Bitke/ratovi Prvi balkanski rat
Drugi balkanski rat
Prvi svetski rat
Drugi svetski rat
Odlikovanja Orden Jugoslovenske krune
Orden Karađorđeve zvezde
Orden Belog orla
Orden Svetog Save

Petar Aračić (Beograd, 25. jun 1885London, 25. oktobar 1958) je bio jugoslovenski divizijski general.

Biografija[uredi]

Rođen je kao sin generala Vukomana Aračića proslavljenog komandanta Užičke vojske u Prvom svetskom ratu i Milice, bio je brat Milivoja Aračića, političara.

Posle šest razreda gimnazije u Beogradu, Knjaževcu i Zaječaru (1902), postao je pitomac 35. klase Niže škole Vojne akademije, a kasnije i 20. klasu Više škole Vojne akademije sa generalštabnom pripremom koju je otpočeo 15. oktobra 1920. godine.

Nosilac je najviših jugoslovenskih, srpskih i inostranih odlikovanja[1].

Balkanski ratovi i Prvi svetski rat[uredi]

Učestvovao je u ratovima od 1912. do 1918. gde je službovao u Šumadijskoj, Vardarskoj i Moravskoj Diviziji. Naročito se istakao kao komandant 1. bataljona 2. pešadijskog puka Knjaza Mihajla gde je komandovao operacijom oslobođenja Pančeva 8. novembra 1918. godine, gde je slavljen i poštovan kao oslobodilac Pančeva i nakon rata kao počasni stanovnik grada.[2]

Između dva rata[uredi]

Posle Prvog svetskog rata napredovao je u karijeri, obavljao više odgovornih dužnosti, od kojih su najznačajnije Načelnik Obaveštajnog odeljenja Generalštaba (1931—1936), i Komandant Dunavske Divizijske oblasti (1936—1938). Takođe je bio i predavač na Višoj školi Vojne Akademije, Vojni izaslanik u Poljskoj, kao i urednik časopisa Ratnik.

Drugi svetski rat i odlazak iz zemlje[uredi]

Početkom rata, aprila 1941. godine, opozvan je iz penzije i postavljen za zamenika Komandanta Primorske armijske oblasti. Nakon Aprilskog sloma dospeo je u nemačko zarobljeništvo sve do 1945. godine, kada je izbegao u Ujedinjeno Kraljevstvo, u London, gde je i živeo do smrti 1958. godine. Od 1952. do 1955. godine je bio predsednik Srpske crkvene opštine u Londonu. Njegov grob se nalazi na groblju Kenzal Grin, na severu Londona.

Po rečima prote Miluna Kostića, bivšeg starešine crkve u Londonu, na njegovom grobu se nalazi zanimljiv epitaf: Ne tuguj reko Moravo, Lanište selo gizdavo, Mile se samo odmara, poput viteza prastara.

Porodične prilike[uredi]

Nekadašnji izgled ulice Generala Petra Aračića u Pančevu

Do Aprilskog rata stanovao u ulici Kralja Aleksandra 56, preko puta Tašmajdanskog parka u Beogradu. Nije bio oženjen, i nema direktnih potomaka.

Karijera[uredi]

od 10. H 1906. Vodnik u 9. pešadijskom puku
od 27.XII 1913. Komandir 2. čete, 2. bataljona, 7. pešadijskog puka
u ratovima 1912-13 Ađutant Timočke divizije 1. poziva
u ratu 1914-18 od 1916. Pomoćnik načelnika štaba Šumadijske divizije 1. poziva, Načelnik štaba 2. pešadijske brigade Vardarske divizije, Načelnik štaba 1. pešadijske brigade Moravske divizije, Komandant 1. bataljona,2. pešadijskog puka Knjaz Mihajlo sa kojim je 09. novembra 1918. oslobodio Pančevo.
od 28.IV do 05.X 1920. Komandant 1. bataljona, 1. Podoficirske škole
od 25.XII 1921. U Štabu 1. Armijske oblasti
1922. Načelnik štaba 1. konjičke divizije i nastavnik Taktike u Nižoj školi Vojne Akademije
od 15.X 1923. do 15.X 1924. Načelnik štaba Konjičke inspekcije
od 15.X 1924. V. D. Načelnika štaba komande Dunavske divizijske oblasti
od 19.III 1926. Načelnik štaba Konjičke inspekcije
od 18.X 1926. Usavršavanje u Francuskoj u trajanju od šest meseci radi učenja jezika i upoznavanja francuske vojske
od 24.II 1927. V. D. Načelnika štaba Bregalničke divizijske oblasti
od 02.IV 1927. Vojni izaslanik u Varšavi, Poljska
od 18.I 1928. Načelnik štaba komande Dunavske divizijske oblasti
u školskoj 1929/30. Nastavnik Taktike na Višoj školi Vojne Akademije, pored redovnih dužnosti
od 30.IV 1930. Komandant 56. regimente
od 30.IV 1931. V. D. Načelnika Nastavnog odeljenja Glavnog generalštaba
od 23.X 1931. do 06.IX 1936. Načelnik Obaveštajnog odeljenja Glavnog generalštaba
od 06.IX 1936. do 30.X 1938. Komandant Dunavske divizijske oblasti
od 30.X 1938. do 12.IX 1940. Komandant Boke Kotorske
od 12.IX 1940. Na raspoloženju
od 12.XII 1940. Penzionisan
03 - 17.IV 1941. Opozvan iz penzije, Zamenik komandanta Primorske armijske oblasti
1941—1945. Ratni vojni zarobljenik u Nemačkoj
1945. Emigrirao u London, Ujedinjeno Kraljevstvo
1952—1955. Predsednik Srpske pravoslavne crkvene opštine u Londonu

Unapređenja[uredi]

1906. Pešadijski potporučnik
1913. Kapetan 2. klase
1918. Major
1923. Potpukovnik
1927. Pukovnik
1933. Brigadni general
1937. Divizijski general

Odlikovanja[uredi]

Zanimljivosti[uredi]

Naročito poštovanje Petar Aračić je imao u Pančevu, gde je od 1921. do 1941. i od 1944. do 1946. godine jedna ulica nosila njegovo ime (sadašnja ulica Milorada Bate Mihailovića). Takođe, odlukom Skupštine grada Pančeva 2013. godine, ulica u samom centru grada (nekadašnja ulica Petra Drapšina) dobila je njegovo ime.[3] Pogledati Spisak ulica Pančeva.

Bibliografija[uredi]

Petar je u svojoj karijeri napisao i četiri knjige, vojnih udžbenika:

  1. Taktika; Elementarni deo 1. Beograd, 1923. (COBISS.SR 167908876)
  2. Taktika; Elementarni deo 2. Beograd, 1924. (COBISS.SR 133606412)
  3. Taktika; Manevarska i rovovska borba, Beograd, 1931. (COBISS.SR 133606668)
  4. Taktika pešadije i konjice, Beograd, 1931. (COBISS.SR 167911180)

Literatura[uredi]

  • Bjelajac, Mile (2004). Generali i admirali Kraljevine Jugoslavije 1918—1941. Beograd: Institut za noviju istoriju Srbije. ISBN 978-86-7005-039-6. 
  • Oslobođenje Pančeva, sa predgovorom đenerala Petra V. Aračića, Giga Stojanov, Beograd, 1938, (COBISS.SR 45189895)
  • Pančevo u Prvom svetskom ratu ; Uništenje triju monografija u Pančevu posle oslobođenja 1918. ; Moji susreti sa Urošem Predićem Mihovil Tomandl, Istorijski arhiv u Pančevu, 2010, (COBISS.SR 513010600)

Reference[uredi]

  1. ^ [1] "Čovek koji je oslobodio Pančevo", Politika, preuzeto 07.11.2016.
  2. ^ Vremeplov: Srpska vojska oslobodila Pančevo i Novi Sad
  3. ^ „LSV: Ime Ulice Petra Drapšina ne treba menjati”. Arhivirano iz originala na datum 01. 02. 2015. Pristupljeno 01. 02. 2015. 

Spoljašnje veze[uredi]