Konjica

Из Википедије, слободне енциклопедије
Bitka kod Isa

Konjica je naziv za rod kopnene vojske kome je svrha obavljanje neposrednih zadataka, a koji se od pešadije razlikuje po tome što se njeni pripadnici manevriraju, odnosno borbene zadatke obavljaju jašući na konjima.

Iako su drevne kulture nakon pripitomljavanja konja relativno brzo prepoznale koristi njihove upotrebe u ratu, konjica u svom tradicionalnom obliku je razvijena tek u stepama Centralne Azije, gde je savršeno odgovarala potrebama i mogućnostima tamošnjih nomadskih naroda. Konjicu su mnoge države uvele nešto kasnije, zamijenivši dotadašnje bojne dvokolice.

Konjica se u Evropi razvila tek u Srednjem veku, sa razvitkom tehnologije i uzgajanjem konja koje su bile pogodne za ratovanje. Tada je postala glavni rod vojske, čije je delovanje često odlučivalo bitke i ratove. Pešadija je primat povratila tek u Novom veku uvođenjem novih taktika i vatrenog oružja.

Konjica je zbog toga počela postepeno gubiti svoje neposredne borbene uloge, tako da se do sredine 19. veka počela koristiti uglavnom za izviđanje, tzv. mali rat ili gonjenje poraženog neprijatelja. Prvi svetski rat je konačno ukazao na zastarelost konjice u modernom dobu, s obzirom na njene ogromne logističke zahteve, skroz neopravdane u odnosu na njenu borbenu vrednost. Iako se konjica koristila i u kasnijim sukobima, sve vojske su je postepeno ukinule i zamenile motorizirane i oklopne jedinice, iako u pojedinim oblastima sveta konjica još uvek igra korisnu ulogu zbog nedostatka prometne infrastrukture.

Konjičke jedinice u vojskama danas igraju isključivo ceremonijalnu ulogu, dok ih policija koristi u svrhu suzbijanja većih nereda.

Spoljašnje veze[уреди]