Padina (Kovačica)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Padina
Padina, Slovak Evangelical church.jpg
Slovačka evangelistička crkva
Grb
Grb
Administrativni podaci
Država  Srbija
Autonomna pokrajina  Vojvodina
Upravni okrug Južnobanatski
Opština Kovačica
Stanovništvo
Stanovništvo
 — (2011) Pad 5531
 — gustina 106/km2
Geografske karakteristike
Koordinate 45°07′03″ SGŠ; 20°43′23″ IGD / 45.1175° SGŠ; 20.723° IGD / 45.1175; 20.723Koordinate: 45°07′03″ SGŠ; 20°43′23″ IGD / 45.1175° SGŠ; 20.723° IGD / 45.1175; 20.723
Vremenska zona UTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Nadm. visina 105 m
Površina 54,1 km2
Padina na mapi Srbije
Padina
Padina
Ostali podaci
Poštanski broj 26215
Pozivni broj 013
Registarska oznaka PA

Padina (svk. Padina) je naselje u Srbiji u opštini Kovačica u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 5531 stanovnika.

Istorija[uredi]

Padina je osnovana 1806. godine, a osnovale su je slovačke porodice iz centralne Slovačke.

Mapa opštine Kovačica

Pre nego što su Slovaci naselili Padinu 1806. godine, na ovom prostoru se nalazilo naselje sa istim imenom “Padina”. U ovom naselju su najpre živeli Rumuni, a potom Srbi. I samo ime “Padina” je srpskog porekla. Ali život na ovom prostoru nije bio lak i zato su se stanovnici odselili.

U tom periodu Vojvodina je pripadala Austrougarskoj i na tom prostoru se nalazila vojna granica Osmanskog carstva. Padina je bila osnovana kao graničarsko naselje sa ciljem da se ojača vojna granica. Situacija se na ovom prostoru kroz prvi srpski ustanak protiv Osmanskog carstva 1804. godine destabilizovala. Vojne vlasti Habsburške monarhije su morale brzo da reaguju i odlučile su da ojačaju granicu. Da bi granicu mogli bolje da kontrolišu odlučili su da Padinu nasele slovačkim, a Samoš srpskim stanovništvom.

Vojne vlasti su izmerile 83 zemljišta i sagradile male kuće od blata, kako bi novo stanovništvo moglo da se naseli. Sagrađene su bile i opštinske zgrade od kvalitetnog materijala. Tek posle dve godine, Padina je mogla da primi novo stanovništvo, ali pod veoma teškim uslovima. Slovaci u Padinu dolaze u dve grupe. Prva grupa je došla kad je Padina bila osnovana, 1806. godine, a druga 1808. godine. Svaka grupa se sastojala od 80 porodica. To su bile porodice iz županija Novohradskej, Peštianskej i Gemerskej. Samo manji broj porodica došlo je iz županija Liptovskej i Nitranskej.

Za drugu grupu Slovaka odgovoran je bio Martin Hamaliar (prvi sveštenik). Martin Hamaliar je ovaj predlog dao nadvojvodi Ludvigu, koji je bio upravnik vojne granice. Broj stanovnika nije odgovarao veličini atara, te je bilo potrebno naseliti još više stanovnika. Nadvojvoda Ludvig je obećao da će iskopati i sagraditi nove bunare. Zbog toga je Hamaliar predložio da selo dobije ime po nadvojvodi Ludvigu „Ludwigsdorf“ (Ludvigovo selo). Kasnije je to na mađarskom jeziku bilo Lajošfalva. Ipak, stanovnici su selo zvali Padina.

Život prvih slovačkih porodica nije bio nimalo lak. Borili su se protiv nedostatka vode i protiv peščanih vetrova. Na ovom prostoru se nalazila Deliblatska peščara i zbog toga je bilo mnogo peščanih vetrova. U prvim godinama od osnovanja, stanovnici Padine su stalno imali problema sa nedostatkom vode. Jedan bunar nije bio dovoljan za pijaću vodu, te su stanovnici morali da odlaze u Kovačicu po vodu. Zbog toga su Padinci vodu cenili i štedeli. Kako 1814. godine još uvek nisu sagrađeni novi bunari, stanovnici odlučuju da napuste Padinu. Vlasti vojne granice to nisu dozvolile. Zahvaljujući molbi sveštenika Jana Stehla, Padina je 1817. godine dobila pet bunara.

Kada je ukinuta banatska vojna granica popisano je 1873. godine stanovništvo. Tada je u "Ludvigsdorfu" (nemački naziv za Padinu) bilo 30 Švaba, tri Srbina i 3722 Slovaka. Ukupno je u to vreme bilo u mestu 3755 stanovnika.[1]

Demografija[uredi]

U naselju Padina žive 4442 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,8 godina (36,9 kod muškaraca i 38,7 kod žena). U naselju ima 2048 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,81.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Slovacima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija[2]
Godina Stanovnika
1948. 5.309
1953. 5.654
1961. 6.197
1971. 6.362
1981. 6.367
1991. 6.076 5.941
2002. 5.760 6.009
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[3]
Slovaci
  
5.575 96,78 %
Srbi
  
55 0,95 %
Jugosloveni
  
26 0,45 %
Romi
  
11 0,19 %
Česi
  
4 0,06 %
Ukrajinci
  
3 0,05 %
Rumuni
  
3 0,05 %
Makedonci
  
3 0,05 %
Hrvati
  
2 0,03 %
Rusi
  
2 0,03 %
Mađari
  
2 0,03 %
Crnogorci
  
1 0,01 %
Muslimani
  
1 0,01 %
Bošnjaci
  
1 0,01 %
nepoznato
  
9 0,15 %


Znamenite ličnosti[uredi]

Reference[uredi]

  1. ^ "Zastava", Novi Sad 1873. godine
  2. ^ „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  3. ^ „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  4. ^ „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Spoljašnje veze[uredi]