Isusovo uskrsnuće

Из Википедије, слободне енциклопедије

Isusovo uskrsnuće ili Isusovo vaskrsenje je, prema Novom zavetu, čin uskrsnuća (vaskrsenja) Isusa Hrista iz mrtvih. Isusovo uskrsnuće je osnovna verska istina u hriršćanstvu. Uskrsnuvši, Isus je pobedio smrt. (1 Sol 4,14). Ovaj biblijski čin hrišćani slave kao Uskrs.

Većina hrišćanskih crkava prihvata Isusovo uskrsnuće kao istorijsku činjenicu koja je od velike važnosti za njihovu vjeru. Liberalniji hrišćani ne vjeruju u tjelesno nego samo u duhovno uskrsnuće. Kritički proučavaoci i atesisti pak smatraju ovu priču alegorijom i legendom.

Istorijska proučavanja[уреди]

Isusovo uskrsnuće
Isenhејmski oltar (Grinevald)

Hrišćanska tradicija prenosi da je Isus nekoliko dana nakon pogubljenja na krstu ustao iz mrvih. Neki od Isusovih sledbenika bili su uvereni da ga je Bog Otac vaskrsao iz mrtvih i da im se ukazao kao "živi Gospodar".[1]

Istoričari godinama pokušavaju da utvrde verodostojnost ova svedočenja.[2]

  • Jedno od objašnjenja pruža hipoteza vizije, prema kojoj su neki sledbenici doživeli viziju Isusa nakon njegove smrti, pa se priča raširila po hrišćanskoj zajednici.[3]
  • Drugo objašnjenje je hipoteza ukradenog tela, prema kojoj su Isusovo telo odneli njegovi učenici ili nepoznate osobe.[4][5]
  • Postoji i objašnjenje je da su navodi o uskrsnuću samo legende ubačene decenijama nakon Isusove smrti.

Iako postoje različita nagađanja i objašnjenja, do sada još nisu pronađeni dokazi ni za jednu od hipoteza koje bi objasnile čin Isusovog uskrsnuća u domenima današnje nauke.

Izvori[уреди]

  1. Kembridžova ilustrovana istorija religije (pp. 232-236), Stylos, Novi Sad. 2006. ISBN {{{isbn}}}.
  2. Ehrman, Bart D.. Jesus, Interrupted, HarperCollins. 2009. ISBN {{{isbn}}}.
  3. Funk, Robert W (1998). The Acts of Jesus: The Search for the Authentic Deeds of Jesus. A Polebridge Press Book from Harper San Francisco. ISBN 0-06-062978-9. 
  4. Is there historical evidence for the resurrection of Jesus? A debate between William Lane Craig and Bart D. Ehrman.
  5. Carrier. "The Plausibility of Theft", pp. 352.

Литература[уреди]

Спољашње везе[уреди]