Preobraženje Gospodnje

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Teofan Grk, Preobraženje Gospodnje (1408)

Preobraženje Gospodnje (grč. Μεταμόρφωσις του Σωτήρος /Metamorfozis tu Soteros/; lat. Transfiguratio Domini) je događaj opisan u Jevanđeljima Novog zaveta[1], tokom kojeg je Hrist postao kao svetlost.[2][3][4]

Naracija Novog zaveta[uredi | uredi izvor]

Po Mateju, treće godine svoga propovedanja, Isus Hristos povede svoje apostole Jakova, Petra i Jovana u planinu Tavor. Isus se u toku naredne noći preobrazi pred njima i postade kao svetlost. Te noći se apostolima prikazaše i proroci Mojsije i Ilija i začu se glas Božiji, koji apostolima reče da nikad ne gube veru u Njega i Njegovog Sina.[5]

Hrišćanski praznik[uredi | uredi izvor]

Preobraženje Gospodnje je jedan od najvažnijih crkvenih praznika i jedan od dvanaest velikih Gospodnjih praznika. Slavi se 6. avgusta po starom kalendaru. Taj dan se proslavlja trenutak kada se prvi put Hristova božanska priroda učinila vidljivom. Na Preobraženje, u crkvi se osvećuje grožđe i deli narodu u znak zahvalnosti Bogu na plodovima za ishranu. U krajevima gde nema grožđa, osvećuje se drugo voće, kao na primer jabuke. Pošto je praznik uvek u vreme Velikogospojinskog posta, na taj praznik je također propisan post.[5] Počeci bogoslužbenog praznovanja ovog praznika vezani su za period od 6.-8. veka i Omilije Svetih Otaca na ovaj svetli praznik. Već u 8. veku praznik je proslavljan na celom hrišćanskom istoku. [6]

Vidi još[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Matej 17,1-5, Luka 9,28–36
  2. ^ „Sutra Preobraženje Gospodnje”. Radio-televizija Republike Srpske. 18. 8. 2011. Pristupljeno 19. 8. 2011. 
  3. ^ „Preobraženje Gospodnje”. Srpska pravoslavna crkva. 18. 8. 2011. Pristupljeno 19. 8. 2011. 
  4. ^ „Praznik Preobraženje Gospodnje”. Radio-televizija Srbije. 19. 8. 2011. Pristupljeno 19. 8. 2011. 
  5. ^ a b Sajt Voždovačke crkve: „Preobraženje Gospodnje“ Arhivirano na sajtu Wayback Machine (5. novembar 2012), Pristupljeno 24. 4. 2013.
  6. ^ Pravoslavlje, dvobroj 1281.-1282., od 1. i 15. avgusta, U susret prazniku. Beograd: SPC. 2020. str. 15. 

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]