Todor Vujasinović

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
TODOR VUJASINOVIĆ
Todor Vujasinović (političar).jpg
Todor Vujasinović
Datum rođenja(1904-10-16)16. oktobar 1904.
Mesto rođenjaTešanj
 Austrougarska
Datum smrti25. mart 1988.(1988-03-25) (83 god.)
Mesto smrtiBeograd, Socijalistička Republika Srbija SR Srbija
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija SFR Jugoslavija
Profesijavojno lice
Član KPJ od1930.
SlužbaNOV i PO Jugoslavije
Čingeneral-major u rezervi
U toku NOB-azamenik komandanta
Prvog bosanskog korpusa
Odlikovanja
Orden junaka socijalističkog rada
Orden narodnog oslobođenja
Orden zasluga za narod
Orden bratstva i jedinsta
Partizanska spomenica 1941.

Todor Vujasinović Toša (Tešanj, 16. oktobar 1904Beograd, 25. mart 1988), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SR Bosne i Hercegovine i SFR Jugoslavije i junak socijalističkog rada.

Biografija[uredi]

Spomen-bista u Doboju

Rođen je 16. oktobra 1904. godine u selu Tešanj, kod Doboja. Posle završene bogoslovije[1] studirao je filozofiju u Parizu, gde se povezao sa klasnim radničkim pokretom i postao član KP Francuske.

Po povratku u zemlju 1930. godine radio je na povezivanju i jačanju partijskih organizacija u Kraljevu, Čačku, Užicu i Kragujevcu. Član Komunističke partije Jugoslavije je od 1930. godine. U toku 1933. i 1934. zajedno sa Blagojem Parovićem je radio na organizovanju i učvršćenju partijskih organizacija u Srbiji. Bio je član Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju 1934. i 1935. Zbog revolucionarne aktivnosti više puta hapšen i proganjan od policije. Aprila 1935. je uhapšen i zatim osuđen na godinu dana robije, koju je izdržao u Sremskoj Mitrovici. Posle izlaska sa robije nastavlja revolucionarni rad u Srbiji i Bosni. Od 1937. bio je član Pokrajinskohg komiteta KPJ za Bosnu i Hercegovinu. Neprestano je proganjan, a 1940. i zatvoren u koncentracioni logor u Bileći.

Jedan je od organizatora ustanka u istočnoj Bosni, u leto 1941. godine. Tokom Narodnooslobodilačkog rata nalazio se na raznim odgovornim dužnostima u NOVJ:

Bio je većnik Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ) i Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine (ZAVNOBiH-a) i član Nacionalnog komiteta oslobođenja Jugoslavije (NKOJ). Marta 1945. godine, kada je obrazovana Privremena vlada Demokratske Federativne Jugoslavije, izabran je, kao predstavnik NKOJ, za ministra saobraćaja od 1945. do 1951. godine.

Posle oslobođenja Jugoslavije, demobilisan je iz Jugoslovenske armije i bavio se društveno-političkim radom. Bio je član Vlade i Izvršnog veća Narodne republike Bosne i Hercegovine. Bio je član Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije i Centralnog komiteta Komunističke partije Bosne i Hercegovine. Biran je za poslanika Savezne skupštine u svim sazivima do 1969, a posle je bio član Saveta federacije.

Umro je 25. marta 1988. godine u Beogradu i sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima i Ordena junaka socijalističkog rada, Ordena narodnog oslobođenja, Ordena zasluga za narod sa zlatnom zvezdom i Ordena bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem.

Bibliografija[uredi]

Napisao je knjige:

  • Kosoriči iz Kusača i drugi“, Beograd 1953.
  • Blagoje Parović“, Sarajevo 1955.
  • Sećanja iz ilegalnog partijskog rada u Beogradu“, Godišnjak grada Beograda 1959 VI str. 287—307,
  • Ozrenski partizanski odred“, Sarajevo i Zagreb 1950. i Beograd 1962.
  • Mučne godine“, Sećanja na ilegalna vremena 1930—1941, Sarajevo 1965.
  • Neznani“, Beograd 1967.
  • Jabuka na vojničkoj karti“, Sarajevo 1961.

Reference[uredi]

  1. ^ Tekst Đorđa Piljevića istraživača Instituta za istoriju radničkog pokreta u Enciklopediji Jugoslavije JLZ Zagreb 1971.

Literatura[uredi]