Blagaj (Mostar)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Blagaj
Blagaj 1.jpg
Blagaj
Administrativni podaci
Država Bosna i Hercegovina
Entitet Federacija BiH
Kanton Hercegovačko-neretvanski kanton
GradMostar
Stanovništvo
 — (2013)Rast 2.684
Geografske karakteristike
Koordinate43°15′30″ SGŠ; 17°53′23″ IGD / 43.2582° SGŠ; 17.8897° IGD / 43.2582; 17.8897Koordinate: 43°15′30″ SGŠ; 17°53′23″ IGD / 43.2582° SGŠ; 17.8897° IGD / 43.2582; 17.8897
Vremenska zonaUTC+1 (CET), ljeti UTC+2 (CEST)
Blagaj na mapi Bosne i Hercegovine
Blagaj
Blagaj

Blagaj je naseljeno mjesto grada Mostara, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Geografija[uredi]

Nalazi se u Hercegovini, 7 km južno od Mostara. U blizini Blagaja nalazi se izvor Bune, najveći kraški izvor u Evropi, pored kojeg se nalazi čuvena sufijska tekija. U okolini Blagaja takođe postoji ribnjak i restoran, te i dvorac iz 15. vijeka.

Istorija[uredi]

U antičkom dobu na području Blagaja je postojalo ilirska utvrda i rimski kastrum. U vrijeme vizantijskog cara Justinijana izgrađeno je nekoliko utvrđenih gradova na tom području. Blagaj se spominje u Konstantin Porfirogenitovom djelu O upravljanju carstvom kao „Bona“, dio Zahumlja. Za vrijeme Stefana Nemanje Zahumlje je bilo pod dominacijom raške države, i krajem 12. stoljeća župan Jurko je podigao crkvu svetog Kuzma i Damjana. Zahumlje je postalo dio bosanske države u 14. vijeku za vrijeme bosanskog bana Stefana II Kotromanića. Tokom 15. vijeka Sandalj Hranić Kosača i njegov sinovac Stjepan Vukčić Kosača vladali su područjem Huma i Blagaja sve do dolaska Osmanlija 1466. Inače, Blagaj je pripadao području Bišća, a područje je poznato kao rezidencijalno mjesto (prestonica) bosanskih vladara i roda Hranića Kosača. U istorijskim izvorima Blagaj je prvi put pomenut 1423.

Tekija na vrelu Bune

Za vrijeme Osmanlija Blagaj je bio sjedište Blagajskog vilajeta, potom kadiluka i podijeljen je na nekoliko mahala, među kojih su Carska, Hasanagina, Bunska i Galičići. Grad je imao sedam džamija, dva hana, četiri musafirhane, medresu, dva mekteba, tekiju, četiri kamena mosta na rijeci Buni, jedan na Bunici i dva na ponornici Posrt, kiraethanu i sedam mlinica s dvadeset osam mlinova. Do 1835. godine muslimani čine većinu stanovništva, no za vrijeme austrougarskog razdoblja hrišćana (katolika i pravoslavaca) je dvostruko više. U to doba izgrađena je katolička crkva 1908. god. i pravoslavna crkva 1893. godine. Poslije su dograđeni zvonici 1933. do katoličke i 1934. do pravoslavne crkve.

Stanovništvo[uredi]

Nacionalnost[1] 2013. 1991. 1981. 1971.
Muslimani 1.661 (92,07%) 1.364 (89,56%) 1.100 (89,21%)
Hrvati 59 (3,27%) 59 (3,87%) 74 (6,00%)
Srbi 34 (1,88%) 25 (1,64%) 44 (3,56%)
Jugosloveni 32 (1,77%) 62 (4,07%) 8 (0,64%)
ostali i nepoznato 18 (0,99%) 13 (0,85%) 7 (0,56%)
Ukupno 2.684 1.804 1.523 1.233

Izvori[uredi]

  • Knjiga: „Nacionalni sastav stanovništva — Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.“, statistički bilten br. 234, Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Sarajevo.

Reference[uredi]

  1. ^ Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ: Popis stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.

Spoljašnje veze[uredi]