Kačarevo

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Kačarevo
Kačarevo, town centre.jpg
Centar mesta
Administrativni podaci
Država  Srbija
Autonomna pokrajina  Vojvodina
Upravni okrug Južnobanatski
Grad Pančevo
Stanovništvo
Stanovništvo
 — (2011) Pad 7100
 — gustina 201/km2
Geografske karakteristike
Koordinate 44°57′35″ SGŠ; 20°41′22″ IGD / 44.959833° SGŠ; 20.6895° IGD / 44.959833; 20.6895Koordinate: 44°57′35″ SGŠ; 20°41′22″ IGD / 44.959833° SGŠ; 20.6895° IGD / 44.959833; 20.6895
Vremenska zona UTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Nadm. visina 80 m
Površina 38,0 km2
Kačarevo na mapi Srbije
Kačarevo
Kačarevo
Ostali podaci
Poštanski broj 26212
Pozivni broj +381 (0)13
Registarska oznaka PA

Kačarevo je gradsko naselje koje se nalazi na teritoriji grada Pančeva, u Južnobanatskom okrugu Autonomne Pokrajine Vojvodine, u Republici Srbiji. Prema konačnim rezultatima popisa stanovništva iz 2011. godine, u Kačarevu živi 7100 stanovnika.[1] ,

Istorija[uredi]

Kačarevo po Vojnom planu i matematičkih razmera je 1791. godine izgradio car Leopold II i u tadašnje nove kuće preselio je Nemce.

U Kačarevo su se 1792. godine doselili nemački doseljenici. Tada je selo nosilo ime Franzfeld, po austrijskom caru Francu II. Od 1918. do početka Drugog svetskog rata, mesto je nosilo ime Kraljevićevo. Za vreme okupacije 19411944, Nemci su ponovo svome selu vratili ime Francfeld. U Kačarevu 4. oktobra 1944. godine, sovjetska oklopna jedinica ušla je u tadašnji "Franzfeld". Dva dana posle dolaska Sovjeta osniva se prvi Narodno oslobodilački odbor. Odbor je morao da obezbedi državne zgrade i kuće Nemaca. U novembru mesecu 1944. formirana je vojna stanica koja je preuzela svu vlast u selu. Vojna stanica je od sve zemlje u ataru formirala poljoprivredno dobro, a pokretnu imovinu je stavila pod upravu narodnih dobara. U aprilu mesecu 1945. godine po naređenju vojne stanice, svo nemačko stanovništvo je smešteno u logor na kraju sela. Vojna stanica je počela da vrši pripreme za dolazak kolonista. Konfiskovala je svu nemačku imovinu i smestila u nekoliko magacina u selu, da bi se kada kolonisti dođu ta imovina njima podelila. Kasnije je selo dobilo svoje današnje ime po narodnom heroju Svetozaru Kačaru, Svetozarova majka je kolonizovana iz Bosne u Kačarevo. 1921. godine 97,7% stanovništva činili su Nemci.

Od 1989. godine u Kačarevu se svake godine u Hali sportova održava slaninijada.

Crkva

Srpska Pravoslavna Crkvena Opština u Kačarevu formirana je 1980. godine. Zbog nemogućnosti dobijanja lokacije u centru sela Kačareva, za izgradnju hrama doneta je odluka da se u Kačarevu, u ulici 4. oktobra br.43. kupi plac. Od 1985. godine Blagoslovom tadašnjeg Episkopa banatskog Amfilohija u samoj kupljenoj kući, u njenoj polovini, formirana je mala crkvica u kojoj je služena Sveta Liturgija. Za vreme oca Miroslava Vujića, tadašnjeg paroha kačarevačkog, potekla je i inicijativa za izgradnju hrama koji će biti posvećen Sv. Braći Ćirilu i Metodiju. 1989. godine Episkop banatski Amfilohije Radović osvetio je temelje budućeg hrama. 1990. godine započeta je izgradnja hrama koja je trajala punih 15 godina. Crkva je građena po projektu arhitekte Predraga Peđe Ristića 4. septembra 2005. godine Episkog banatski Nikanor i Episkop sremski Vasilije, osveštali su novopodignuti hram u Kačarevu, Sv. Braće Ćirila i Metodija i tom prilikom položili mošti Svetog Save osvećenog u časni presto hrama, Prema poslednjem popisu iz 2002. godine Kačarevo ima 7.604 stanovnika. Većinu čine Srbi koji su se doselili iz Bosne, Krajine, Like i Dalmacije. 20% stanovništva čine Makedonci, većinom iz Porečja, koji su 1971. činili 41% stanovništva.

Demografija[uredi]

Prema popisu iz 2002. bilo je 7624 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 8103 stanovnika).

U naselju Kačarevo živi 6084 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,8 godina (38,1 kod muškaraca i 39,3 kod žena). U naselju ima 2411 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,16.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Demografija[2]
Godina Stanovnika
1948. 5.044
1953. 5.899
1961. 7.792
1971. 8.088
1981. 8.309
1991. 8.103 7.857
2002. 7.624 8.009
2011. 7.100
Etnički sastav prema popisu iz 2002.‍[3]
Srbi
  
5.042 66,13 %
Makedonci
  
1.467 19,24 %
Jugosloveni
  
322 4,22 %
Crnogorci
  
100 1,31 %
Mađari
  
19 0,24 %
Slovaci
  
18 0,23 %
Muslimani
  
14 0,18 %
Hrvati
  
13 0,17 %
Nemci
  
9 0,11 %
Rumuni
  
4 0,05 %
Bugari
  
3 0,03 %
Česi
  
1 0,01 %
Slovenci
  
1 0,01 %
Rusi
  
1 0,01 %
Bošnjaci
  
1 0,01 %
nepoznato
  
244 3,20 %


Reference[uredi]

  1. Popis stanovništva, domaćinstava i stanova u Republici Srbiji 2011 – Starost i pol — Republički zavod za statistiku, Beograd. 2012. ISBN 978-86-6161-028-8.
  2. „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  3. „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  4. „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Spoljašnje veze[uredi]