Ranko Žeravica

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Ranko Žeravica

Ranko Žeravica (u majici) i reprezentativci Jugoslavije 1968.
Ranko Žeravica (u majici) i reprezentativci Jugoslavije 1968.

Lične informacije
Datum rođenja (1929-11-17)17. novembar 1929.
Mesto rođenja Dragutinovo,  Kraljevina Jugoslavija
Datum smrti 29. oktobar 2015.(2015-10-29) (85 god.)
Mesto smrti Beograd,  Srbija
Trenerska karijera
Godine: Klubovi:

1971—1974
1974—1976
1976—1978
1978—1980
1980—1986
1987—1989
1989—1990
1990
1990—1991
1991
1993—1994
1995—1996
1996—1997
2003
BKK Radnički
Partizan
Barselona
Partizan
Pula
Crvena zvezda
Saragosa
Aurora Desio
Napoli
Konzervas Daroka
Slobodna Dalmacija Split
Juvekazerta
Partizan
Crvena zvezda
Saragosa 2002
Nagrade

Ranko Žeravica (Dragutinovo,[a] 17. novembar 1929Beograd, 29. oktobar 2015) bio je jugoslovenski i srpski košarkaški trener. Njemu u čast hala sportova na Novom Beogradu (Beograd) nosi njegovo ime.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Trenerskim poslom počeo da se bavi početkom 50-ih, u vreme kada je završavao igračku karijeru. Sve do 1966. godine radio je kao trener muških i ženskih selekcija u beogradskom Radničkom, a od 1960. godine postaje profesionalni trener u KSJ. U narednih 20-tak godina sa velikim uspehom u nekoliko navrata vodio je mušku košarkašku reprezentaciju Jugoslavije do najsvetlijih trofeja.

Paralelno sa radom u reprezentaciji, Žeravica je presudno uticao na veliki „bum“ Partizana početkom 70-ih godina, kada je selektirao tim predvođen Dalipagićem i Kićanovićem, koji je tokom narednih 10-tak godina osvojio mnoge trofeje. Bio je trener plavih na trima Olimpijskim igrama, tri Svetska prvenstva i tri Evropska prvenstva.

Ostaće zapamćen i kao trener koji je na prostorima bivše Jugoslavije sa uspehom kombinovao američku i rusku školu košarke. Tokom 1979. i 1980. godine sa uspehom je vodio i reprezentaciju Argentine. Nakon toga 80-tih godina bio je prvi trener Crvene zvezde.[1] Rekorder je Crvene zvezde po broju pobeda kao prvi trener ovog kluba i to sa 167 pobeda na 272 utakmice.[2]

FIBA je na svom sastanku povodom 75-godišnjice svog osnivanja (18. juna 1932.), objavila spisak 20 novih članova Kuće slavnih FIBE u Alkobendasu u Španiji. U ovoj drugoj grupi (prva je primljena 1. marta 2007) koja je primljena 12. septembra 2007. godine, nalazio se i Ranko Žeravica.

Poslednjih godina života patio je od srčanih problema. Preminuo je u Beogradu 29. oktobra 2015. godine u svojoj osamdeset i petoj godini.[3] Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.

Od 10. februara 2016. godine, Hala Sportova "Novi Beograd" nosi ime Ranka Žeravice.[4] Posthumno je odlikovan Zlatnom medaljom za izuzetne zasluge u oblasti sporta, na svečanosti 15. februara iste godine.

Klubovi[uredi | uredi izvor]

Trener beogradskog Partizana je bio od 1971. do 1974. godine. Potom odlazi u Španiju gde je od 1974. do 1976. bio trener Barselone. Nakon toga se vraća u Partizan čiji je trener od 1976. do 1978. godine i sa kojim 1978. osvaja Kup Radivoja Koraća. Potom je bio selektor reprezentacije Argentine od 1978. do 1980. godine, a uporedo sa tim bio je trener i košarkaškog kluba Pula. Nakon povratka u Beograd, Žeravica je od 1980. do 1986. godine trener Crvene zvezde, a zatim ponovo odlazi u Španiju gde je od 1987. do 1989. godine trener Saragose.

Zatim je bio trener u Italiji gde vodio ekipu Aurora Desio od 1989. do 1990. godine. Potom je u sezoni 1990/91. sedam kola bio trener italijanskog Napolija, a istu sezonu 1990/91. do kraja završava u Španiji gde vodi ekipu Konzervas Daroka. Od juna do oktobra 1991. bio je trener košarkaškog kluba Slobodna Dalmacija iz Splita, a u sezoni 1993/94. bio je trener Juvekazerte.

U sezoni 1995/96. ponovo vodi Partizan sa kojim osvaja titulu prvaka države. Nakon što je napustio Partizan, Žeravica je ponovo bio trener Crvene zvezde koju je vodio tokom sezone 1996/97, a zadnja trenerska destinacija u karijeri mu je španska Saragosa 2002 čiji je trener bio od februara do marta 2003. godine.

Reprezentacija[uredi | uredi izvor]

Od 1960. do 1965. bio je pomoćnik selektoru Aleksandru Nikoliću, a prvi trener reprezentacije Jugoslavije postao je 1965. godine. Sa „plavima“ je osvojio Svetsko prvenstvo 1970. u Ljubljani i Olimpijske igre u Moskvi deset godina kasnije, kao i srebrne medalje na Olimpijskim igarama 1968. u Meksiku, Svetskom prvenstvu 1967. u Urugvaju i Evropskim prvenstvima u Italiji 1969. i Nemačkoj 1971. U bogatoj riznici našla se i bronzana medelja sa Svetskog prvenstva 1982. u Kolumbiji.

Trenerski uspesi[uredi | uredi izvor]

Klupski[uredi | uredi izvor]

Prvenstvo SR Jugoslavije (1): 1995/96.
Kup Radivoja Koraća (1): 1978.

Reprezentativni[uredi | uredi izvor]

  • Zlatne medalje
Olimpijske igre 1980. u Moskvi
Svetsko prvenstvo 1970. u Ljubljani
  • Srebrne medalje
Olimpijske igre 1968. u Meksiku
Svetsko prvenstvo 1967. u Urugvaju
Evropsko prvenstvo 1969. u Italiji
Evropsko prvenstvo 1971. u Nemačkoj
  • Bronzana medalja
Svetsko prvenstvo 1982. u Kolumbiji

Napomene[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Novo Miloševo je nastalo posle Drugog svetskog rata ujedinjenjem dva sela: Karlovo (Dragutinovo) i Beodra. Žeravica je rođen 1929. u naselju koje se zvalo Dragutinovo.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Istorija KK Crvena zvezda – 3. deo Pristupljeno 23.05.2014.
  2. ^ ZvaničanMedia Guide KK Crvena zvezda - sezone 2002/2003. pp. 138
  3. ^ Odlazak legende: Preminuo Ranko Žeravica Pristupljeno 29.10.2015.
  4. ^ Hala sportova Ranko Žeravica

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]


Prethodnik:
Radovan Radović
treneri Partizana
Naslednik:
Borislav Ćorković
Prethodnik:
Borislav Ćorković
treneri Partizana Naslednik:
Dušan Ivković
Prethodnik:
Borislav Džaković
treneri Partizana Naslednik:
Miroslav Nikolić
Prethodnik:
Dragiša Vučinić
treneri Crvene zvezde
Naslednik:
Vlade Đurović
Prethodnik:
Borislav Džaković
treneri Crvene zvezde Naslednik:
Mihailo Pavićević
Prethodnik:
Petar Skansi
selektori Jugoslavije
Naslednik:
Bogdan Tanjević
Prethodnik:
Bogdan Tanjević
selektori Jugoslavije Naslednik:
Josip Đerđa