Slavka Ranković

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
SLAVKA RANKOVIĆ
Slavka Rankovic.jpg
Slavka Ranković
Datum rođenja (1920-05-25)25. maj 1920.
Mesto rođenja Zgrad, kod Novog Mesta
 Kraljevina SHS
Datum smrti septembar 2008.(2008-09-00) (88 god.)
Mesto smrti Beograd
 Srbija
Suprug Aleksandar Ranković
Deca Slobodan Ranković
Profesija doktor ekonomije
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
Odlikovanja
Orden rada sa crvenom zastavom
Partizanska spomenica 1941.

dr Ladislava Ranković Slavka, rođena Becele (Zgrad, kod Novog Mesta, 25. maj 1920Beograd, septembar 2008), doktor ekonomije i učesnica Narodnooslobodilačke borbe.

Biografija[uredi]

Rođena je 25. maja 1920. godine u selu Zagrad, kod Novog Mesta. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Novom Mestu. Pred rat počela je studije na Ekonomskoj školi u Ljubljani.

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine, prekinula je studije i vratila se u rodno mesto. Kao članica sokolskog društva, zajedno sa svoja dva brata i sestrom, pristupila je Narodnooslobodilačkom pokretu. U jesen 1942. godine u toku velike italijanske ofanzive protiv partizana poginula joj je dve godine starija sestra Meri, a roditelji streljani. Početkom marta 1943. godine poginuo joj je i dve godine mlađi brat Viktor. Do proleća 1944. godine nalazila se u Trećoj slovenačkoj brigadiIvan Cankar”, a onda je bila upućena u Drvar, u kojem se tada nalazio Vrhovni štab NOV i POJ. U oslobođenom Drvaru je postala član Odeljenja za šifre, kojim je rukovodila Branka Savić, supruga Pavla Savića.

Zajedno sa ostalim članovima Vrhovnog štaba, zatekla se u Titovoj pećini, u toku nemačkog desanta, 25. maja 1944. godine. Potom je s drugim članovima Vrhovnog štaba, posle desanta otišla na Kupreško polje odakle su sovjetskim avionom prebačeni u Bari, a odatle su prešli na ostrvo Vis. Na Visu su ostali do jeseni 1944. godine, kada je zajedno sa Aleksandrom Rankovićem prešla u oslobođenu Srbiju.

Posle oslobođenja Jugoslavije, redila je u administrativnom aparatu Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije, kao sekretar organizacionog sekretara CK KPJ Aleksandra Rankovića. Potom je nastavila studije ekonomije na Ekonomskom fakultetu u Beogradu, koji je završila 1954. godine. Godine 1962. odbranila je doktorsku disertaciju „Osnovni društveno-ekonomski problemi efektivnosti uvođenja nove tehnike u socijalističkoj privredi“. Najpre je radila, kao rukovodilac vežbi na Višoj ekonomsko-komercijalnoj školi i kao asistent na Ekonomskom odeljenju Instituta društvenih nauka u Beogradu. Godine 1960. izabrana je za asistenta, 1962. za docenta, a 1968. za vanrednog profesora Ekonomskog fakulteta u Beogradu. Objavila je nekoliko knjiga iz oblasti ekonomije.

Godine 1946. udala se za Aleksandra Rankovića, tada visokog partijskog i državnog funkcionera. Kumovi na svadbi su im bili Krsto Popivoda Rankoviću, a Boris Ziherl njoj. Sa Aleksadrom Rankovićem, je dobila sina Slobodana, i ostala u braku sve do njegove smrti 1983. godine. Preminula je u Beogradu septembra 2008. godine. Sahranjena je pored svog supruga, u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu.

Napisala je knjigu Život uz Leku: sećanja, objavljenu 1998. godine, prevedenu 2002. na slovenački jezik.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima je i Orden rada sa crvenom zastavom.

Literatura[uredi]

  • Jugoslovenski savremenici - Ko je ko u Jugoslaviji. Hronometar, Beograd 1970. godina.