Radio-televizija Vojvodine

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Radio-televizija Vojvodine
Tip Javni medijski servis
Zemlja  Srbija
Dostupnost Regionalna
Sedište Novi Sad
Vlasnik Javni servis
Ključni ljudi Miodrag Koprivica, generalni direktor [1]
Datum pokretanja jun 2006.
(29. novembar 1949. - Radio-Novi Sad)
(26. novembar 1975. - RTNS)
Veb-sajt www.rtv.rs

Radio-televizija Vojvodine (skraćeno RTV) je javni servis građana Vojvodine, javna medijska kuća u Srbiji. Njeno sedište je u Novom Sadu.

Istorija[uredi]

Radio-Novi Sad osnovan je odlukom Glavnog izvršnog odbora Narodne skupštine Vojvodine 1949. godine. Odluku je pratilo rešenje koje je preciziralo da se radi o „državnom privrednom preduzeću pokrajinskog značaja“. Program je svečano počeo na Dan Republike 29. novembra 1949. i taj se datum slavi kao dan RTV-a. Program radija je od početka koncipiran na pet jezika: srpskohrvatskom, mađarskom, slovačkom, rumunskom i rusinskom.

Radio je takođe imao ulogu propagandnog centra, iz kojeg se odgovaralo na optužbe okolnih zemalja Informbiroa protiv Jugoslavije, vladajuće KPJ i predsednika Republike i Partije Tita. Ovaj informativni program bio je namenjen ne samo pripadnicima ovdašnjih nacionalnih manjina (narodnosti), već i slušaocima u zemljama staljinističkog bloka. Da je to bila prevashodna uloga radija, vidi se i iz toga što su 1. septembra 1955. ukinuti programi na srpskohrvatskom (ostala je samo emisija za selo) i rusinskom jeziku (zadržana je jedna muzička emisija), dok je pojačana propaganda „protiv kleveta i dezinformacija“ na mađarskom, slovačkom i rumunskom jeziku, a povremeno i na češkom jeziku. Ovo dodatno potvrđuje nameru saveznih vlasti u Jugoslaviji. Radio-Novi Sad je stekao izuzetan ugled u istočnoj Evropi, jer je davao prostora modernoj muzici nesputanoj ideologijom, što u to vreme nije bio slučaj sa stanicama informbiroovskih država. Prijem programa je bio moguć na celom prostoru Vojvodine, preko dana i u susednim zemljama, a noću, zbog povoljne lokacije i čiste frekvencije, povremeno sve do dalekog severa i na jugu čak do polutara. Srpskohrvatski i rusinski program su kasnije, po izglađivanju odnosa sa SSSR-om i većim delom Istočnog bloka, ponovo uvedeni.

1965. godine podignut je Studio M Radio-Novog Sada, reprezentativni koncertni prostor, koji spada među najbolje akustički urađene studije u Evropi.

Stari logotip Radio-televizije Novi Sad. Pet boja duginog spektra predstavljaju jezike naroda i narodnosti Vojvodine.

Savet radne zajednice Radio-Novog Sada je 1971. godine doneo odluku o stvaranju samostalne radne jedinice - Televizije Novi Sad. Skupština AP Vojvodine je 1972. donela odluku o prerastanju radija u Radio-televiziju Novi Sad (skraćeno RTNS). Televizijski program je iz novoizgrađenog zdanja na Mišeluku počeo da se emituje 26. novembra 1975. godine. Prvog dana emitovanja data je specijalna emisija o novosadskoj televiziji, a sutradan, 27. novembra, gledaoci na širem području Vojvodine imali su priliku da gledaju prve informativno-političke dnevnike na srpskohrvatskom i mađarskom jeziku. Televizija je u početku emitovala program na pet jezika: srpskohrvatskom, mađarskom, slovačkom, rumunskom i rusinskom, a kasnije i na romskom i ukrajinskom.

Republičkim zakonom iz 1991. godine menja se status elektronskih medija u pravcu njihove centralizacije i podržavljenja. Od radiodifuznih centara na području Republike Srbije, ranijih članica JRT - radio-televizija Beograd, Novi Sad i Priština - 1. januara 1992. godine formira se Javno preduzeće Radio-televizija Srbije (RTS), koja preuzima sva sredstva pretplate i tehničke kapacitete. Za deo preduzeća, „operativnu jedinicu“ za pripremu i proizvodnju radijskog i televizijskog programa, ostao je naziv RTNS, ali je potonja unutrašnja regulativa umnogome derogirala i poslednja od datih prava. Od 2006. godine RTS se deli na dva javna radio-televizijska servisa: Radio-televiziju Srbije sa sedištem u Beogradu i Radio-televiziju Vojvodine sa sedištem u Novom Sadu. RTV je zvanično počela sa radom 26. juna 2006. godine.[2]

Zgrada radija
Zgrada TVNS pre i posle NATO bombardovanja 1999.
Srušena zgrada RTNS na Mišeluku danas
Radio i TV toranj na Iriškom Vencu, bombardovan tokom NATO agresije na SRJ

Za vreme NATO bombardovanja 1999. godine uništene su zgrade Televizije Novi Sad na Mišeluku. Osoblje je blagovremeno evakuisano, ali je naneta ogromna materijalna šteta. U bombardovanju je takođe uništena ili oštećena većina predajnika radija, iako sama zgrada radija nije stradala. Uništene zgrade televizije nisu obnavljane, već je televizija privremeno premeštena u bivšu zgradu NIS-a u centru grada, gde se i danas nalazi. U planu je rekonstrukcija zgrade televizije na Mišeluku.[3]

Jezici[uredi]

RTV emituje svoj program na srpskom jeziku i jezicima nacionalnih manjina: mađarskom, slovačkom, rusinskom, rumunskom, romskom, hrvatskom. Neke emisije se takođe prevode i na jezik znakova, namenjen gledaocima oštećenog sluha.

Radijski kanali[uredi]

  • Radio Novi Sad Prvi program, na srpskom jeziku.
  • Radio Novi Sad Drugi program, na mađarskom jeziku.
  • Radio Novi Sad Treći program, na jezicima ostalih nacionalnih zajednica (rusinskom, slovačkom, rumunskom, romskom i hrvatskom).
  • Radio Stotka, sa muzičko-zabavnim programom.

Televizijski kanali[uredi]

Trenutni TV kanali[uredi]

  • RTV 1, na srpskom jeziku.
  • RTV 2, na srpskom jeziku i jezicima nacionalnih manjina.

TV kanali pre 2006. godine[uredi]

Pre transformacije u Radio-televiziju Vojvodine, RTNS je, u okviru RTS-a, imala dva kanala:

  • NS 1
  • NS 2

TV kanali pre 1999. godine[uredi]

Pre NATO bombardovanja, RTNS je imala tri kanala:

  • TVNS
  • NS+
  • Treći program (3P) koji se emitovao u tajm šeringu sa 3K Televizije Beograd, dok nije uspostavljen NS Plus.

Reference[uredi]

Literatura[uredi]

  • Dr Dušan Popov, Televizija Novi Sad, Enciklopedija Novog Sada, knjiga 28, Novi Sad, 2007.
  • Dr Dušan Popov, Radio-Novi Sad, Enciklopedija Novog Sada, knjiga 22, Novi Sad, 2003.
  • mr Sanja Bošković i Marijana Ramić, Produkcioni kod P3, Media Art, Novi Sad, 2010.

Spoljašnje veze[uredi]