Milan Đ. Milićević

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Milan Milićević
MilicevicMilanDj.jpg
Milan Đ Milićević
Datum rođenja(1831-06-04)4. jun 1831.
Mesto rođenjaRipanj
Kneževina Srbija
Datum smrti17. novembar 1908.(1908-11-17) (77 god.)
Mesto smrtiBeograd
Kraljevina Srbija
PotpisMilan Ð. Milićević signature.jpg

Milan Đ. Milićević (Ripanj, 4. jun 1831Beograd, 4/17. novembar 1908) je bio književnik, redovni član Srpskog učenog društva, član Akademije nauka u Petrogradu, Jugoslovenske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu, član Srpske kraljevske akademije u Beogradu, predsednik Srpskog arheološkog društva i jedan od osnivača Srpske književne zadruge.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Milan Đ. Milićević sa suprugom na kalemegdanskoj klupi

Milan je rođen u Ripnju kod Beograda, od roditelja Jovana i Mitre 1831. godine. Potiču Milićevići iz Starog Vlaha, odakle su se doselili "pre tri veka". Pohađao je osnovnu školu u rodnom selu, a školovanje nastavio u Beogradu.[1] Posle gimnazije završio je Bogosloviju u Beogradu, i zatim radio kao državni činovnik u raznim zvanjima: kao učitelj osnovne škole u Lešnici, pa u Topoli, sudski praktikant u Valjevu, a zatim je bio premešten u Beograd gde je službovao do kraja života i kao pisar.

Mnogo je putovao po Srbiji, staroj i novo oslobođenim krajevima, uz srpsko-bugarsku granicu, po Crnoj Gori i Rusiji. Bio je sekretar srpskog Ministarstva prosvete 1861-1874. godine[2], kada vrši svoja opsežna ispitivanja u narodu. Proputovao je gotovo celu Srbiju i kao školski nadzornik, i skupio građu za svoja dela. Objavio je preko 100 književnih naslova, različite tematike.[3] Glavno mu je delo "Kneževina Srbija" iz 1876. godine. Javlja se 1867. godine i kao sekretar Srpskog učenog društva u Beogradu. Bio je osnivač i član Odbora Društva Svetog Save 1886. godine.[4] Kraće vreme uređivao je službene Srpske novine, bio je bibliotekar Narodne biblioteke[5] i državni savetnik. Uređivao je časopis „Škola“.

Bio je jedan od sekretara Skupštine 1864. i Skupštine 1867. u Beogradu.

Dodeljen mu je Orden Takovskog krsta i Orden Svetog Save.[6] Po njemu je nazvana osnovna škola u Beogradu.

Bibliografija[uredi | uredi izvor]

  • Putnička pisma
  • Beleške kroz put pet okružja po Srbiji
  • Iz svojih uspomena
  • Život Srba seljaka
  • Slave u Srba
  • Iz svojih uspomena
  • Zadružna kuća na selu
  • Manastiri u Srbiji
  • Pedagogijske pouke
  • Kako se uči knjiga
  • Školska higijena, 1870.
  • Školska disciplina
  • Pogled na narodno školovanje u Srbiji
  • Moralna žena
  • Zimnje večeri
  • Selo Zloselica i učitelj Milivoje
  • Jurmus i Fatima
  • Omer Čelebija
  • Pomenik znamenitih ljudi u srpskog naroda novijega doba, 1888.
  • Dodatak pomeniku od 1888. Znameniti ljudi u srpskoga naroda koji su preminuli do kraja 1900. g.
  • Pomenik znamenitih ljudi u srpskom narodu, Beograd 1901.
  • Knez Miloš u pričama, 1891.
  • Knez Miloš u pričama II. 1900.
  • Knez Miliš u spomenicima svog nekadašnjeg sekretara, Beograd 1896.
  • Žena XX veka, napisala Žil SImon i Gustav Simon, Beograd 1894.
  • Kneževina Srbija, Beograd, 1876.
  • Kraljevina Srbija
  • Čupić Stojan i Nikola, Beograd 1875.
  • Život i dela veikih ljudi iz svih naroda I, Beograd 1877.
  • Život i dela veikih ljudi iz svih naroda II, Beograd 1877.
  • Život i dela veikih ljudi iz svih naroda III, Beograd 1879.
  • Karađorđe u govori u stvoru, Beograd 1904.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Delo", Beograd 1908. godine
  2. ^ "Školski list", Sombor 1869. godine
  3. ^ "Kolo", Beograd 1942. godine
  4. ^ "Stražilovo", Novi Sad 1886. godine
  5. ^ "Male novine", Beograd 1889. godine
  6. ^ Acović, Dragomir (2012). Slava i čast: Odlikovanja među Srbima, Srbi među odlikovanjima. Belgrade: Službeni Glasnik. str. 564. 

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]


Prethodnik:
Dimitrije Nešić
Predsednik Srpske akademije nauka i umetnosti
18961899

Naslednik:
Jovan Ristić