Blagoje Marjanović

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Blagoje Marjanović

Blagoje Marjanović
Blagoje Marjanović

Lični podaci
Puno ime Blagoje Marjanović
Nadimak „Moša“
Datum rođenja 9. septembar 1907.
Mesto rođenja Beograd, Kraljevina Srbija
Datum smrti 1. oktobar 1984.
Mesto smrti Beograd, SFRJ
Pozicija napadač
Seniorski klubovi *
God. Klub Uta. (Gol.)
1920-1925
1925-1926
1926-1939
1939-1941
1945-1948
1949
Jugoslavija
Olimpija Beograd
BSK
Čukarički
Dinamo Pančevo
Proleter Osijek
Reprezentacija **
God. Reprezentacija Uta. (Gol.)
1926-1938 Jugoslavija Kraljevina Jugoslavija 57 (36)
Trenerska karijera
1953-1956
1957-1958
1958-1959
1960-1960
BSK
Torino
Katanija
Prilep

* Datum aktuelizovanja:
** Datum aktuelizovanja:

Blagoje Marjanović „Moša“ (Beograd, 9. septembar 1907Beograd, 1. oktobar 1984) je bivši jugoslovenski fudbaler i fudbalski trener.

Biografija[uredi]

Rođen je u Beogradu od oca Dimitrija, trgovca, i majke Sofije.[1]

Kao dečak je počeo da igra fudbal u trećem timu podmlatka Jugoslavije. Najveći lovac na talente tog vremena, Radenko Milrović je uočio „Mošu“ i odveo ga u BSK. Igrao je na poziciji centarfora i desne polutke i sa Aleksandrom Tirnanićem je sačinjavo čuvenu desnu stranu reprezentacije i BSK. Za reprezentaciju je debitovao 28. juna 1926. na prijateljskoj utakmici protiv Čehoslovačke (2-6), u Zagrebu. Prvi put se u listu strelaca upisao 15. maja 1927. protiv Bugarske, u Sofiji kada je u poslednjih pet minuta postigao jedina dva gola na meču.

Bio je učesnik Svetskog prvenstva 1930. u Urugvaju. Igrao je u sve tri utakmice koje je reprezentacija tamo odigrala. U drugom meču protiv Bolivije (4-0), bio je strelac drugog gola. Reprezentacija Jugoslavije je na tom prvenstvu završila takmičenje porazom od Urugvaja sa 6-1, u polufinalu. Sačuvana je bronzana medalja sa ovog svetskog prvenstva.[2] Poslednji meč u dresu sa državnim grbom odigrao je 3. aprila 1938. protiv Poljske u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo. Tada je Marjanović postigao jedini gol na utakmici. Najbolji strelac prvenstva Jugoslavije je bio tri puta, 1930, 1936. i 1937.

Posle Svetskog prvenstva, BSK je počeo da plaća svoje igrače. Plate su primali jedino Moša Marjanović i Aleksandar Tirnanić, čime su postali prvi profesionalci u jugoslovenskom prvenstvu. Moša je primao visoku platu za ono vreme, 1.800 ondašnjih dinara (današnjih 17 dolara), što je za 300 dinara bilo više od Tirketa. Za vreme rata je bio u zarobljeništvu u Nemačkoj.[3]

Spomenik Moši na stadionu u Pančevu

Trenersku karijeru je počeo u BSKu, koji je sa klupe predvodio tri sezone. Prvi trofej kao trener je osvojio u kupu 1953., nakon pobede nad Hajdukom iz Splita od 2-0. U sezoni 1954/55. BSK je bio vicešampion, a iste godine je osvojen i kup, nakon pobede istim rivalom i istim rezultatom kao prethodnog puta. Nakon toga je dve godine boravio u Italiji, gde je prvo trenirao Torino, a zatim Kataniju. Od 1960 je bio trener FK POBEDA Prilep. Kada se spremao da nastavi trenersku karijeru u Kairu, doživeo je 1961. godine moždani udar sa čijim se posledicama borio punih 20 godina, do kraja svog života.[1]

Oženio se 1938. godine Planinkom Ćulić i imao sina Zorana i ćerku Višnju.[1] Nadimak Moša dobio je zbog talasaste kose.[1]

Odlikovanja[uredi]

Napomene[uredi]

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]