Afazija

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Afazija
Klasifikacija i spoljašnji resursi
ICD-10 F80.0-F80.2, R47.0
ICD-9 315.31, 784.3, 438.11
DiseasesDB 4024
MedlinePlus 003204
eMedicine neuro/437
MeSH D001037
disfazija
Klasifikacija i spoljašnji resursi
ICD-10 F80.1, F80.2, R47.0
ICD-9 438.12, 784.5

Afazija je poznata i kao disfazija. Poremećaj u izgovaranju i razumevanju reči prouzrokovan oštećenjem prednjih temporalnih moždanih nabora. Može nastupiti povredom glave, tumorom, udarcem ili infekcijom. Simptomi variraju u zavisnosti od dela mozga koji je povređen, a odnose se na sposobnost izgovaranja reči smislenim redosledom.[1]

Stečeni deficit[uredi]

Pod afazijom se podrazumeva stečeni (neurogeni) deficit ili poremećaj jezičkih sposobnosti, nastao kao posledica oštećenja različitih regiona kore velikog mozga i njihovih veza, najčešće dominantne hemisfere mozga, odgovornih za govorno-jezičko procesiranje. Za afaziju je karakteristično da je poremećaj postojećih jezičkih sposobnosti, što znači da bazična jezička struktura mora biti usvojena. Tako, (stečena) afazija može nastati kod dece (nakon što se usvoji fiziološka i lingvistička osnova jezičkih procesa) sa moždanim oštećenjem (cerebrovaskularni inzult, povrede mozga), epilepsijom (epileptična pražnjenja u jezičkim oblastima kore velikog mozga ili na nivou njihovih veza), neoplastičkim (tumori) ili zapaljenjskim procesima na nivou CNS-a (encefalitisi virusne ili bakterijske etiologije), i kod odraslih osoba sa cerebrovaskularnim oboljenjima (moždani udar), povredama glave i mozga, neoplastičkim procesima, infektivnim procesima, neurodegenerativnim oboljenjima (psihoorganski sindromi - demencije)...

Disfazija[uredi]

Neurolozi često u kliničkoj praksi označavaju terminom „disfazija“ delimične poremećaje jezičkih sposobnosti usled moždanog oštećenja ili oboljenja, a terminom „afazija“ potpunu nesposobnost jezičkog izražavanja i razumevanja. Savremena afaziologija praktikuje da se termin „afazija“ upotrebljava za označavanje i gubitka sposobnosti jezičkog izražavanja i/ili razumevanja, i poremećaja sposobnosti jezičkog izražavanja i/ili razumevanja, sa specifikacijom tipa i stepena težine afazije, budući da se terminom disfazija označava nerazvijenost ili oskudna razvijenost govorno-jezičkih sposobnosti u ranom ili srednjem detinjstvu (značajnije kašnjenje u jezičkom razvoju) čiji neurobiološki supstrat predstavlja poremećaj funkcionalnog integriteta CNS-a (koji se ne može dijagnostikovati objektivnim neuroimidžing metodama) nastao tokom prenatalnog, perinatalnog ili ranog postnatalnog perioda razvoja. Zato se disfazija klasifikuje kao razvojni poremećaj (čime se isključuje evidentna neurološka osnova), te se često koristi i sintagma razvojna disfazija - razvojni poremećaj sposobnosti jezičkog izražavanja i/ili razumevanja, pri čemu se u patogenezi navedenog poremećaja isključuje postojanje oštećenja sluha, mentalne ometenosti, strukturnog oštećenja CNS-a (po čemu se razlikuje od stečene dečje afazije) i socio-kulturne deprivacije.

Kliničku sliku razvojne disfazije odlikuju nedovoljno izgrađene jezičke strukture deteta u odnosu na uzrast, teškoće u artikulaciji glasova (uz nerazvijene predstave o govornim glasovima kao najmanjim distinktivnim jedinicama maternjeg jezika, na osnovu kojih se izgrađuju i razlikuju veće jedinice - reči, fraze, rečenice...), teškoće u gramatičkom formulisanju i ispravnoj upotrebi reči unutar rečenica/ iskaza, nedovoljno poznavanje sistema značenja većine jezičkih pojmova (reči i izraza), oskudniji rečnik, teškoće upotrebe jezika za potrebe socijalne komunikacije, sa posledičnim rizikom po socioemocionalni razvoj, i razvoj akademskih veština deteta. U skladu sa tim, i po Svetskoj Međunarodnoj klasifikaciji (ICD-10), disfazija je razvojni jezički poremećaj (šifra dijagnoze F 80), a afazija stečeni jezički poremećaj (R 47). Dijagnoza disfazija se ne upotrebljava kada postoji moždano oštećenje i ne primenjuje se za označavanje patologije verbalne komunikacije odraslih...

Reference[uredi]

  1. ^ Delovi članka su preuzeti iz knjige Ivana Vidanovića „Rečnik socijalnog rada“, uz odobrenje autora.

Priručnici[uredi]

Bibliografske baze podataka[uredi]

Specijalizovane Bibliografije[uredi]

Akademske reference[uredi]

Primeri afazije[uredi]

  • Sheila Hale (2002). The man who lost his language. London: Allen Lane. OCLC 50099900. ISBN 0-7139-9361-8. 
  • Stephanie Mensh; Berger, Paul D.; Whitaker, Julian M. (2002). How to conquer the world with one hand-- and an attitude. Positive Power Pub. OCLC 52445790. ISBN 0-9668378-7-8. 
  • Cindy Greatrex (2005) Aphasia in the Deaf Community.
  • Dardick, Geeta (1991), Prisoner of Silence, Reader's Digest, June issue

Spoljašnje veze[uredi]