Ludvig Vitgenštajn
| Ludvig Vitgenštajn | |
|---|---|
|
|
|
| Puno ime | Ludvig Vitgenštajn |
| Informacije | |
| Datum rođenja | 26. aprila 1889. |
| Mesto rođenja | Beč (Austrija) |
| Datum smrti | 29. aprila 1951. |
| Mesto smrti | Kembridž (Engleska) |
| Rad | |
| Epoha | Filozofija XX veka |
| Regija | Zapadna filozofija |
| Škola filozofije | Analitička filozofija |
| Glavna interesovanja | Metafizika, Epistemologija, Logika, Filozofija jezika, Filozofija matematike |
| Značajne ideje | Struktura realnosti određuje strukturu jezika (prvi period) |
Ludvig Vitgenštajn (nem. Ludwig Wittgenstein; 26. april 1889 — 29. april 1951) je bio engleski filozof, rodom iz Austrije. Mnogi ga smatraju jednim od najupečatljivijih filozofa 20. vijeka.
Rodio se u Beču, u porodici jevrejskog porijekla. Kao student, otišao je u Englesku na Kembridž, gdje je bio jedan od štićenika filozofa Bertrana Rasela. Vratio se u Austriju uoči početka Prvog svjetskog rata, da bi ponovo otišao u Englesku 1928. godine. Iako je proveo veći dio svog profesionalnog života u Engleskoj, Vitgenštajn nikada nije potpuno izgubio kontakte sa svojim austrijskim korijenima. Djelo koje je stvorio je jedinstvena kombinacija anglosaksonske filozofske tradicije i tradicije kontinentalne Evrope. Njegovu filozofsku misao prati duboki skepticizam prema filozofiji, iako je očuvao uvjerenje da postoje neke veoma bitne stvari koje treba sačuvati iz tradicije. U svom Plavom svezku (1958), definiše svoje djelo kao „nasljedstvo teme koja je bila poznata pod imenom filozofija“.
[uredi] Kratka biografija
Ludvig Jozef Johan Vitgenštajn, rodio se u Beču, 26. aprila 1889. godine, sin Karla i Leopoldine Vitgenštajn. Bio je najmlađi od osmero djece, u jednoj od najuticajnih porodica Austrougarskog carstva. Roditelji njegovog oca, Herman Kristijan i Fani Vitgenštajn, su porijeklom iz jevrejske porodice, asimilirani u protestantizam. Ludvigov otac, Karl Vitgenštajn je bio poznati industrijalac, koji se obogatio u industriji željeza i čelika. Njegova majka, Leopoldina, rođena Kalmus, je takođe bila porijeklom iz jevrejske porodice sa očeve strane, ali su njeni prešli u katolike. Ludvig, kao i njegova braća i sestre, su kršteni u Katoličkoj crkvi.
[uredi] Filozofski metod
Prvo što iznenadi čitaoca, kada otvori spise Vitgenštajna je način na koji su organizovani, njihova kompozicija. Obično se sastoje od kratkih individualnih bilješki, koje su u većini slučajeva numerisane čineći jednu sekvencu, a u više razrađenim spisima se nalaze samo one odabrane, koje su raspoređene obraćajući maksimalnu pažnju na detalj. Sadržaj bilješki je počev od više tehničkih diskusija o logici, umu, značenju, shvatanju, djelovanju, filozofskim stavovima, matematici, saznanju, pa sve do više aforističkih zapažanja o etici, kulturi, umjetnosti i smislu bivstvovanja. Zbog svog prijemčivog karaktera, nesvakidašnje perspektive i često enigmatičnog stila, Vitgenštajnovi spisi su privukli profesionalne filozofe, kao i ljude koji se interesuju za filozofiju više uopšteno. Ti spisi su bili povod stvaranju obilate i veoma interesantne literature u drugoj polovini 20. vijeka. Ipak, zbog mnogih stavova koji se u njima izlažu i koji često nisu pozitivno shvaćeni u akademskim filozofskim krugovima, ostaje sumnja, da li će Vitgenštajn ikada biti integrisan u okvire akademske filozofije. Više je sigurno da će, poput Paskala i Ničea, ostati nekomotna pojava u istoriji filozofije.
Od samog početka, Vitgenštajn je bio pod uticajem ideje, po kojoj se filozofski problemi mogu rješavati obraćajući pažnju na funkcije jezika, ideja koju je vjerovatno pozajmio iz djela njemačkog filozofa i pisca, Frica Mautnera, Beiträge zu einer Kritik der Sprache (1901—1902). Bliskost Vitgenštajna sa Mautnerom je očigledna u svim fazama njegovog filozofskog razvoja, a naročito u posljednjoj.
[uredi] Spoljašnje veze
