Vojislav Lubarda

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Vojislav Lubarda
Datum rođenja(1930-06-17)17. jun 1930.
Mesto rođenjaRogatica
Kraljevina Jugoslavija
Datum smrti13. oktobar 2013.(2013-10-13) (83 god.)
Mesto smrtiBeograd
Srbija

Vojislav Lubarda (Rogatica, 17. jun 1930Beograd, 13. oktobar 2013[1]) bio je srpski književnik, romansijer, član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske i član Senata Republike Srpske.

Biografija[uredi]

Rođen je 1930. u Rogatici. Srednju šumarsku školu i Filozofski fakulttet, odsjek književnost, završio je u Sarajevu. Njegov drugi roman „Ljuljaška“, odmah je po izdanju 1963. godine bio zabranjen u Sarajevu. Tu je radio kao novinar, profesor, urednik lista za kulturu i kao urednik redakcije za umjetnost i kulturu na Televiziji Sarajevo. Nakon što je objavio članak „Poslanica Maku Dizdaru“ u časopisu „Student“, izgubio je položaj urednika Redakcije za umjetnost i kulturu Televizije Sarajevo, a ubrzo je dobio i otkaz sa posla. Nakon izdanja romana „Gordo posrtanje“, političke vlasti su mu zabranile rad u struci.[2] Zbog sadržaja romana „Gordo posrtanje“ je doživio politički progon u Sarajevu, koji je opisao u romanu „Svileni gajtan“. Tematika njegovih romana se bavila zločinima ustaša i muhadžera nad Srbima u Podrinju. Nakon što su mu političke vlasti zabranile rad u struci, iz Sarajeva se početkom 1975. seli u Beograd. Kao književnik se proslavio romanom „Preobraženje“, koji je izdao 1979. Dobitnik je NIN-ove nagrade za najbolji roman 1989. godine, za roman „Vaznesenje“.


Bio je član Senata Republike Srpske od 1996. godine. Dopisni član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske je postao 27. juna 1997, a redovni 21. juna 2004.

Preminuo je u Beogradu 13. oktobra 2013. godine.

Bibliografija[uredi]

  • Bližnji svoj, (1962)
  • Ljuljaška, (1963)
  • Gordo posrtanje, (1970)
  • Preobraženje, (1979) (1980) (1982) (1990)
  • Pokajanje, (1987)
  • Vaznesenje, (1989)
  • Svileni gajtan,
  • Anatema (+ 5 naslova),
  • Tamni vilajet, (1994)
  • Srpska bespuća: Književnopolitički ogledi

Reference[uredi]

  1. ^ Život i delo Vojislava Lubarde („Politika“, 20. oktobar 2013)
  2. ^ NIN (21. 1. 1990). „Vojislav Lubarda, intervju za časopis NIN 21. januar 1990.”. NIN. Pristupljeno 21. 12. 2010. »Najžešći moj udarac bila je „Poslanica Maku Dizdaru“ objavljena u listu „Student“ (jer je drugi niko nije smio da objavi) u kojoj sam raskrinkao, čak ismijao i razbucao sve optužbe protiv Srba i Srbije. Ta me „bezumnost“ već poslije nekoliko dana koštala položaja urednika Redakcije za umjetnost i kulturu Televizije Sarajevo a ubrzo je stiglo izbacivanje s posla, bez prava na rad. Ako ne računamo informbirovce, bio sam prvi Jugosloven koji je bez suda i suđenja čak i bez sastanka radničkog savjeta, izgubio praktično sva građanska prava.«  line feed character u |quote= na poziciji 381 (pomoć)

Spoljašnje veze[uredi]