Bitka na Moravi (1190)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bitka na Moravi
Deo [[]]
Vreme:1190.
Mesto:Južna Morava[1]
Rezultat: Vizantijska pobeda
Sukobljene strane
Raška Vizantija
Komandanti i vođe
Stefan Nemanja Isak II Anđel


Događaji koji su prethodili bici na Moravi[uredi]

Nakon susreta Fridriha Barbarose i Stefana Nemanje u Nišu 27.07.1189. god. Krstaška vojska je nastavila napredovanje ka Sardici (današnja Sofija) i Hadrijanopolju (Jedrene) , a iza nje je nastupao Nemanja sa svojom vojskom, nastavljajući osvajanja vizantijske teritorije. Nakon osvajanja Hadrijanopolja i pripreme za opsadu Carigrada, vizantijski car Isak II, sklopio je primirje sa Barbarosom. Primirje je omogućilo Isaku II da se pripremi za napad na Stefana Nemanju i Bugarsku.[2]

Bitka[uredi]

Bitka se odigrala u jesen 1190. godine, u području oko Južne Morave. Stefan Nemanja je predvodio srpsku vojsku, a Isak II Anđel vizantijsku vojsku. Vizantijska vojska je bez većih problema porazila srpsku vojsku, a onda nastavila sa pustošenjem srpskih krajeva. Vizantijska vojska je do temelja srušila grad iz koga je Stefan krenuo u bitku (nedaleko od Kuršumlije)[3]. Nemanja se nije predao već se povukao u planine i nastavio sa povremenim napadima. To je uslovilo da car Isak zatraži pregovore o miru [1]. O samom toku bitke postoji veoma malo zapisa.

Događaji koji su usledili nakon bitke[uredi]

Stefan Nemanja je morao da odustane od velikog dela svojih osvajanja, istočno od reke Velike Morave i Južne Morave (Pernik, Zemen, Velbužd, Žitomisk, Stobi, Skoplje, Niš, Ravno i kontrolu nad rimskim vojnim putem), i prizna Vizantijskog cara za vrhovnu vlast, a car ga za uzvrat priznaje za Velikog župana.[1] I pored poraza srpske vojske Stefan Nemanja je sačuvao većinu teritorija. Tokom sklapanja mira je ugovoren i brak između Stefanovog sina Stefana Nemanjića, kasnije Prvovenčanog, i princeze Evdokije Angeline, kćerke Aleksija III Anđela, brata tadašnjeg vizantijskog cara Isaka II Anđela. Aprila 1195. u Vizantiji je došlo do prevrata kojim je na presto došao Aleksije III i tako je Stefan Nemanjić postao zet vizantijskog cara.[4] Ovo je bio poslednji sukob Vizantije i Raške, nakon čega je Raška ušla u Vizantijski komonvelt. Aleksej III, po dolasku na presto, dodelio je Stefanu visoko dostojanstvo - sevastokrator, koje je po rangu bilo odmah posle cara i despota.[5]

Reference[uredi]

  1. 1,0 1,1 1,2 Byzantine Battles: Battle of Morava
  2. ^ Vladimir Ćorović, Istorija srpskog naroda (rukopis iz 1941)
  3. ^ Vladimir Ćorović, Istorija srpskog naroda Beograd 2001. Internet izdanje (www.rastko.rs)
  4. ^ Sveti Sava - Istorijska Biblioteka
  5. ^ Dušan-T-Bataković-Nova-istorija-srpskog-naroda


Literatura[uredi]