Savatije Milošević

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Savatije Milošević
Puno imeSavatije Miličević Milošević
Datum rođenja1876.
Mesto rođenjaStara Pavlica
 Osmansko carstvo
Datum smrti(1905-05-25)25. maj 1905.
Mesto smrtiVelika Hoča
 Osmansko carstvo

Savatije Miličević Milošević (18761905), poznat kao vojvoda Savatije, je bio srpski nacionalni revolucionar i četnički vojvoda koji je učestvovao u borbama za Makedoniju i Kosovo i Metohiju.

Biografija[uredi]

Rođen je 1876. godine u Staroj Pavlici kod Raške, a poginuo 1905. godine u mestu Velika Hoča u Podrimi. Zbog ubistva sreskog načelnika iz Raške Pavla Jasnića zbog osvete, već u 25. godini se otisnuo u hajduke i nekoliko godina se krio po tadašnjoj Turskoj. Drugovao je sa albanskim kačacima Mula Zekom i Isom Boljetincem. Kada mu je potera ušla u trag pobegao je u Crnu Goru gde se sastajao sa srbijanskom emigracijom - Rankom Tajsićem i protom Milanom Đurićem.

Bio je u vezi sa zaverenicima iz 1903. ali u atentatu na kralja i kraljicu nije učestvovao. Posle Majskog prevrata je amnestiran i ponovo dobija državnu službu u Bitoljskom konzulatu. Milošević radi na stvaranju mreže revolucionarnih odbora i formirnju srpskih četa. Godine 1905. rešava da posao organizacije zameni borbom - postane vojvoda[1] i kreće u Makedoniju. Želeo je da formira štabnu komitsku četu, sa kojom bi iz Poreča celim četničkim radom rukovodio. Radio je na otvaranju još jednog četničkog kanala za prelaz preko srpsko-turske granice, osim onog kod Buštranja.

Učestvovao je u borbi na Čelopeku na Veliku subotu 1905, najvećem trijumfu srpskih četnika. Nakon Čelopeka Turci su zatvorili sve kanale oko Vardara pa Milošević zajedno sa Lazarom Kujundžićem kreće preko Kosova i Podrime za Poreč. Milošević i Kujundžić uzdali su se u stare veze i poznanstva s Albancima, pa su krenuli kroz Arnautluk. U selu Velika Hoča zadata reč - besa, njihovog prijatelja Albanca - Ljame Ukina[2] je zakazala, i on je dojavio turskoj vojsci i susedima Albancima, da je četa u njegovoj kuli. Turci i Arnauti su doneli puno sena i zapalili šiptarsku kulu. Četnici su se herojski borili dok nisu svi izginuli 25. maja 1905. godine.[3][4] Milošević se nikada za života nije fotografisao, što govori o ozbiljnosti njegovog konspirativnog delovanja.

Priznanja[uredi]

  • Jedna ulica u beogradskoj opštini Zvezdara nosi ime Vojvode Savatija.[5]
  • Jedna ulica u Raški nosi ime Savatija Miloševića

Reference[uredi]

  1. ^ "Vreme", Beograd 1929. godine
  2. ^ "Vreme", Beograd 9. decembar 1929. godine
  3. ^ S. Krakov, Plamen četništva, Beograd 1930, 114-125, 135-138,
  4. ^ Srpsko Nasledje, Pristupljeno 5. 4. 2013.
  5. ^ Branko Ciga Milenković, Beograd-ljudi i ulice, Beostar, Beograd, 1998.

Literatura[uredi]

  • Milenković, Branko Ciga (1998). Beograd-ljudi i ulice (na jeziku: (na jeziku: srpski)). Beograd: Beostar. 
  • Jovičić, Stevan. S kamerom i puškom: Dragiša M. Stojadinović, Beograd: Agena, 1999.

Spoljašnje veze[uredi]