Milorad Dodik

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Milorad Dodik
Milorad Dodik 2016-mc.rs.jpg
Milorad Dodik 2016. godine
Biografija
Datum rođenja (1959-03-12)12. mart 1959.(58 god.)
Mjesto rođenja Banja Luka
 FNR Jugoslavija
Državljanstvo Republika Srpska RS (Bosna i Hercegovina BiH)
 Srbija[1]
Religija pravoslavlje
Supružnik Snježana Dodik (v. 2017)
Djeca Gorica i Igor
Profesija politikolog
Univerzitet Univerzitet u Beogradu
Politička
partija
Savez nezavisnih socijaldemokrata
Trenutna funkcija
Funkciju obavlja od 15. novembra 2010.
Prethodnik Rajko Kuzmanović
28. novembar 2006. — 16. novembar 2010.
Prethodnik Pero Bukejlović
Nasljednik Anton Kasipović (v. d.)
Predsjednik Vlade Republike Srpske
28. februar 2006. — 29. novembar 2006.
Prethodnik Pero Bukejlović
Nasljednik Milorad Dodik
Predsjednik Vlade Republike Srpske
18. januar 1998. — 12. januar 2001.
Prethodnik Gojko Kličković
Nasljednik Mladen Ivanić

Milorad Dodik (Banja Luka, 12. mart 1959)[2] srpski je političar, aktuelni predsjednik Republike Srpske i predsjednik Saveza nezavisnih socijaldemokrata (SNSD). Bivši je predsjednik Vlade Republike Srpske.

Diplomirao je na Fakultetu političkih nauka u Beogradu. Počasni je predsjednik KK Partizan. Dobitnik je više priznanja i odlikovanja, kao što je nagrada Fonda jedinstva pravoslavnih naroda iz ruku ruskog patrijarha, Sveti krst čuvara Hristovog groba iz ruku jerusalimskog patrijarha, Ordena Svetog Save prvog reda koji dodjeljuje Srpska pravoslavna crkva, Ordena Nemanjića, Ordena Republike Srpske na lenti.[3]

Djetinjstvo i obrazovanje[uredi]

Rođen je u Banjoj Luci, kao sin Bogoljuba i Mire Dodik. Živio je u Laktašima, gdje je pohađao osnovnu školu. Godine 1978, završio je Poljoprivrednu srednju školu u Banjoj Luci; poslije ovoga se upisao na FPN Univerziteta u Beogradu, na kojem je diplomirao 1983. godine.[4]

Politička karijera[uredi]

Od 1986. do 1990. bio je predsjednik Izvršnog odbora Skupštine opštine Laktaši. Godine 1990. na prvim višestranačkim izborima u SR Bosni i Hercegovini izabran je za srpskog poslanika Skupštine SR BiH, kao kandidat Saveza reformskih snaga. Tokom Rata u BiH, bio je poslanik Narodne skupštine Republike Srpske. U to vreme, osnovao je Klub nezavisnih poslanika u Narodnoj skupštini Republike Srpske, čiji su se članovi bili opozicija Srpske demokratske stranke koja je imala većinsku vlast u Narodnoj skupštini Republike Srpske.

Godine 1996, poslije Dejtonskog sporazuma, iz kluba je proizašla Stranka nezavisnih socijaldemokrata i Dodik je postao njen prvi predsjednik. Stranka se kasnije ujedinila sa Demokratskom socijalističkom partijom kako bi se oformio Savez nezavisnih socijaldemokrata, čiji je Dodik i danas predsjednik.

Premijerski mandati[uredi]

Milorad Dodik je obavljao funkciju predsjednika Vlade Republike Srpske u tri mandata.

Predsjednički mandati[uredi]

Milorad Dodik je pobijedio na izborima za predsjednika Republike Srpske 2010. sa dobijenih 51% glasova. Dana 15. novembra 2010. godine zvanično je stupio na dužnost predsjednika Republike Srpske, položivši zakletvu pred Narodnom skupštinom Republike Srpske. Vjerski obred inauguracije je obavljen 15. novembra 2010. godine u Sabornom hramu Hrista Spasitelja u Banjoj Luci. Prilikom obreda inauguracije, predsjednik RS Milorad Dodik je položio zakletvu.

Na izborima održanim 12. oktobra 2014. sa dobijenih 45,39% glasova po drugi put je pobijedio Ognjena Tadića koji je dobio podršku 44,28% glasova, i mandat mu se produžio do 2018. godine.[6]

Angažman u sportu[uredi]

Milorad Dodik je više od deset godina bio predsjednik KK „Igokea“ Aleksandrovac čiji je jedan od osnivača, a KK „Partizan“ Beograd mu je dodijelio titulu počasnog predsjednika kluba.[2] Nerijetko ga se može vidjeti na sportskim manifestacijama u Srbiji [7] i Republici Srpskoj a u funkciji predsjednika RS inicirao je i nekoliko projekata saradnje između različitih granskih sportskih saveza Srbije i Republike Srpske.[8]

Privatni život[uredi]

Oženjen je Snježanom s kojom ima dvoje djece, sina Igora i ćerku Goricu.[4]

Priznanja[uredi]

  • Povodom osveštenja Sabornog hrama Hrista Spasitelja u Banjoj Luci 29. maja 2009. godine, kao jednom od kumova hrama, tada predsjedniku Vlade Republike Srpske, Miloradu Dodiku je dodijeljen Orden Svetog Save prvog reda, najviše odlikovanje Srpske pravoslavne crkve.[9]
  • Odlukom Nacionalnog savjeta bezbjednosti Rusije je 6. novembra 2011. odlikovan je „Ordenom Prvog stepena za zasluge pred otadžbinom i kozaštvom“.[10]
  • Ukazom predsjednika Ruske Federacije Dmitrija Medvedeva od 22. novembra 2011, odlikovan je „Ordenom družbe“ za razvoj saradnje između Ruske Federacije i Bosne i Hercegovine.[11] Orden mu je uručen 9. januara 2012, na Dan i Krsnu slavu Republike Srpske.[12]
  • Spomenica Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva „Prosvjeta“ na kojoj piše: „U znak poštovanja i zahvalnosti za zalaganje i doprinos njegovanju prosvjete, kulture i duhovnosti srpske“; Bileća, 28. juni 2012.
  • Odlikovanje Fonda jedinstva pravoslavnih naroda, za istaknutu djelatnost na jačanju jedinstva pravoslavnih naroda i unapređenje i jačanje hrišćanskih vrijednosti u društvu; 11. mart 2014.

Patrijarh moskovski i sve Rusije Kiril uručio je predsjedniku Republike Srpske Miloradu Dodiku nagradu međunarodnog Fonda jedinstva pravoslavnih naroda za 2013. godinu, a koje se dodjeljuje u koordinaciji Ruske pravoslavne crkve i Kabineta predsjednika Ruske Federacije, radi odavanja priznanja za istaknutu djelatnost na jačanju jedinstva pravoslavnih naroda i unapređenje i jačanje hrišćanskih vrijednosti u društvu.[3]

Kontroverze[uredi]

Dodik (2007)

Grad Sarajevo je 6. oktobra 2009. podnio Tužilaštvu BiH, sarajevskom i tuzlanskom kantonalnom tužilaštvu, te Okružnom sudu u Bijeljini — krivičnu tužbu protiv Dodika zbog „zloupotrebe položaja, ili ovlašćenja, izazivanje nacionalne, rasne i vjerske mržnje, razdora ili netrpeljivosti i nasilničkog ponašanja“, zato što je 11. septembra na javnom skupu u Bijeljini — prema navodima tužbe — „poricao dokazane ratne zločine“ na Markalama i na Kapiji u Tuzli, i proglašavao nevinim generala Nenada Đukića, kome se sudi pred Sudom BiH.[14]

Pojavio se u svojstvu svjedoka odbrane na suđenju bivšem predsjedniku RS Radovanu Karadžiću, sa kojim tokom rata nije dijelio stranačku ideologiju, jer je Dodik za to vrijeme predstavljao opoziciju u Republici Srpskoj.[15]

Dodik je više puta verbalno napadao novinare različitih medijskih kuća,[16][17] a novinarima Alternativne televizije je zabranjeno prisustvo u izbornom štabu SNSD poslije izbora u oktobru iste godine.[18][19]

Literatura[uredi]

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

  1. eNovosti.info (17. 6. 2009). „Dodik: državljanin Srpske, prije svega”. SRNA. Pristupljeno 23. decembar 2010. 
  2. 2,0 2,1 BIOGRAFIJA
  3. 3,0 3,1 Patrijarh Kiril nagradio Dodika za promociju hrišćanskih vrijednosti — BiH — Nezavisne novine
  4. 4,0 4,1 „Milorad Dodik: Biografija”. CIN. Pristupljeno 29. 8. 2017. 
  5. Bideleux & Jeffries (2007). str. 375.
  6. Dodik osvojio 45,39, a Tadić 44,28 posto glasova
  7. prijemi
  8. prijemi MD
  9. „Osveštan Hram Hrista Spasitelja u Banjaluci”. 
  10. „Predsedniku Republike Srpske orden prvog stepena”. Radio-televizija Republike Srpske. 6. 11. 2011. Pristupljeno 7. 11. 2011. 
  11. УКАЗ Президента РФ от 22.11.2011 N 1517 „О НАГРАЖДЕНИИ ОРДЕНОМ ДРУЖБЫ ДОДИКА М.", Pristupljeno 13. 4. 2013.
  12. Uručena odlikovanja povodom Dana Republike (foto), Pristupljeno 13. 4. 2013.
  13. Dodiku uručen orden (B92, 3. maj 2015)
  14. Krivična prijava protiv Dodika. Radio-televizija Srbije, 6. oktobar 2009., Pristupljeno 6. 10. 2009.
  15. Svjedok na suđenju Radovanu Karadžiću
  16. B92: „Protest zbog Dodikovih uvreda“, Pristupljeno 24. 12. 2010.
  17. Dojče vele: „Sunovrat novinarstva — prijetnja novinaru FTV“, Pristupljeno 24. 12. 2010.
  18. Frontal:„SNSD zabranio Alternativnoj televiziji prisustvo u izbornom štabu“], Pristupljeno 24. 12. 2010.
  19. Press Now: „Dodik ontzegt laatste onafhankelijk televisiestation in Republika Srpska toegang tot verkiezingsinformatie“, Pristupljeno 24. 12. 2010.

Spoljašnje veze[uredi]