Eshatologija

Četiri jahača apokalipse su čest motiv u hrišćanskoj eshatologiji.

Eshatologija (grč. ἔσχατον-grč. λόγος) — je sistem religioznih učenja i predstava o kraju sveta, iskupljenju i zagrobnom životu, o sudbini kosmosa i svega što postoji.

To je poimanje suštinske prirode postojanja u terminima njegovog cilja ili krajnje svrhe. Eshatologija predstavlja jedan od elemenata u praktično svim religijskim i filozofskim sistemima mišljenja. U isto vreme, ovaj pojam sadrži i izvesnu dvosmislenost: on se može odnositi na oblast apsolutnog (filozofsku „osnovu egzistencije") ili na događaje koji ukazuju na cilj istorijskog procesa. U prvom slučaju, eshatologija se iskazuje kao niz reinkarnacija koje svoj vrhunac dostižu utapanjem u samo biće (hinduizam).

U drugom slučaju, eshatologija je povezana s jednim istorijskim procesom koji obuhvata čovečanstvo ili čak ceo stvoreni svet (judaizam i hrišćanstvo). Osnovne teme u jevrejskoj i hrišćanskoj eshatologiji su smrt, vaskrsenje, strašni sud, raj i pakao, itd. Eshatologiju teološki treba razlikovati od "apokalipticizma" koji se projavljuje kroz euforično verovanje da su upravo sada i ovde "poslednja vremena". Eshatologiju, takođe, treba razlikovati od prognoziranja budućnosti zasnovanog na zakonima naučne uzročnosti. Takvim prognozama se bavi futurologija.

Vidi još

• Hrišćanska eshatologija