Ljiljana Habjanović Đurović
Ljiljana Habjanović Đurović | |
---|---|
![]() Habjanović Đurović na Sajmu knjiga 2007. | |
Lični podaci | |
Datum rođenja | 6. septembar 1953. |
Mesto rođenja | Kruševac, NR Srbija, FNR Jugoslavija |
Ljiljana Habjanović Đurović (Kruševac, 6. septembar 1953) srpska je spisateljica.
Biografija
[uredi | uredi izvor]Završila je kruševačku gimnaziju, a potom diplomirala na Ekonomskom fakultetu u Beogradu. Radila je kao novinar u jugoslovenskom časopisu Duga.
Ljiljana Habjanović Đurović je najčitaniji i najtiražniji srpski pisac od 1996. i najuspešniji srpski pisac u inostranstvu posle 2000.[traži se izvor] Autorka je 17 romana, 9 knjiga za decu i 1 zbirke poezije. U inostranstvu joj je do novembra 2022. objavljena 51 knjiga na 18 jezika (češki, engleski, italijanski, grčki, hrvatski, makedonski, francuski, mađarski, bugarski, ukrajinski, ruski, rumunski, beloruski, gruzinski, albanski, nemački, holandski i arapski). Njen rad je predstavljen u uglednim književnim časopisima, a više studenata slavistike ima za temu svojih diplomskih i magistarskih radova njena dela.
Živi i radi u Beogradu, udata je za Milovana Đurovića i ima sina Hadži-Aleksandra.
U Firenci je 31. oktobra 2012. godine predstavila svoje romane „Igra anđela“ i „Zapis duše“ na italijanskom jeziku, u Crkvi Santa Kroče.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/sr/thumb/8/8c/LjiljanaH%C4%90urovi%C4%87.jpg/220px-LjiljanaH%C4%90urovi%C4%87.jpg)
Priznanja
[uredi | uredi izvor]Odlikovanja
[uredi | uredi izvor]- Orden Svetog Save drugog reda, Božić 2007.[2]
- Orden Svetog despota Stefana Lazarevića, novembar 2016.[3]
Nagrade
[uredi | uredi izvor]- Nagrada Narodne biblioteke Srbije za najčitaniju knjigu godine, za roman Ženski rodoslov, 1999.
- Nagrada Narodne biblioteke Srbije za najčitaniju knjigu godine, za roman Paunovo pero, 2001.
- Nagrada Narodne biblioteke Srbije za najčitaniju knjigu godine, za roman Igra anđela, 2004.
- Nagrada Kočićevo pero, za roman Igra anđela, 2004.
- Nagrada Narodne biblioteke Srbije za najčitaniju knjigu godine, za roman Igra anđela, 2005.
- Nagrada „Pečat kneza Lazara”, za delo Svih žalosnih radost, 2005.
- Nagrada „Kočićeva knjiga”, 2005.
- Nagrada „Zlatni beočug”, 2008.
- Vukova nagrada, za 2009.
- Nagrada „Pavle Marković Adamov”, 2010.
- Nagrada Ruske pravoslavne crkve i Foruma „Pravoslavna Rusija” za najbolji strani roman, za roman Igra anđela, Rusija, 2011.
- Nagrada „Gračanička povelja”, 2011.
- Nagrada „Zlatni vitez”, na Međunarodnom festivalu stvaralaca slovenskih zemalja „Zlatni vitez”, Tula (Rusija), 2011.[4]
- Vidovdanska nagrada grada Kruševca, 2016.[5]
- Nagrada „Belovodska rozeta”, 2019.
- Nagrada „Gran pri pro poet”, Inđija, 2020.[6]
- Zlatna medalja Aleksandra Sergejeviča Puškina, 2020.[7]
Dela
[uredi | uredi izvor]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/sr/thumb/d/de/LjiljanaH%C4%90urovi%C4%87-knjige.jpg/220px-LjiljanaH%C4%90urovi%C4%87-knjige.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/sr/thumb/3/3d/Ljiljana_H%C4%90_2013.jpg/220px-Ljiljana_H%C4%90_2013.jpg)
Objavila je 17 romana:
- Javna ptica, (1988)
- Ana Marija me nije volela, (1991)
- Iva, (1994)
- Srbija pred ogledalom, (1994)
- Ženski rodoslov, (1996)
- Paunovo pero (1999)
- Petkana, (2001)
- Igra anđela, (2003)
- Svih žalosnih radost, (2005)
- Zapis duše, (2007)
- Voda iz kamena, (2009)
- Sjaj u oku zvezde, (2012)[8]
- Naš otac, (2014)
- Gora Preobraženja, (2015)
- Onda je došla Dobra Vila, (2016)
- So Zemlji, (2018)
- To je ljubav slepa sila, (2020)
- Kćeri Svetog Vasilija, (2022)
Od beogradskog sajma knjiga 2017. godine objavila je i 9 knjiga za decu:
- Sveta Petka, (2017)
- Iva i Anđeo, (2017)
- Iva i lutka, (2017)
- Iva i Dve figure, (2018)
- Srećko i Stela, (2018)
- Iva i Mala Marija, (2019)
- Srećko i Palačinke, (2020)
- Iva i muzika, (2021)
- Srećko i Božić, (2022)
Povodom nagrade Zlatna medalja A.S. Puškina na festivalu Zlatni Vitez, Ljiljana objavljuje svoju prvu zbirku poezije, dvojezično na srpskom i ruskom:
- Žena u Hilandaru, (2020)
Povodom osam vekova samostalnosti Srpske pravoslavne Crkve, 2019. Objavljuje zbirku iskaza i promišljanja o dugu naroda, o moći prebražaja, o jeziku i pismu, o piscima i čitaocima, o znamenjima vremena, o darovima Duha Svetoga, o dugu precima i potomcima, o Svetosavlju i Vidovdanu, o tradiciji i nasleđu, o Kosovskom zavetu:
- Na putu ka Gori, (2019) kao i posebno izdanje od 4 komplet romana o srpskoj nacionalnoj istoriji: GORA PREOBRAŽENjA, ZAPIS DUŠE, IGRA ANĐELA i SO ZEMLjI u luksuznom izdanju.
2021. Povodom 25 godina romana ŽENSKI RODOSLOV i 20 godina romana PETKANA izdaje posebna jubilarna izdanja ovih romana.
Vidi još
[uredi | uredi izvor]Reference
[uredi | uredi izvor]- ^ Priznanje Ljiljani Habjanović Đurović („Politika“, 5. novembar 2012)
- ^ „Orden Svetog Save Ljiljani Habjanović-Đurović”. Danas. 8. 1. 2007. Pristupljeno 28. 1. 2023.
- ^ „Visoka crkvena odlikovanja zaslužnim pregaocima (SPC, 25. novembar 2016)”. Arhivirano iz originala 28. 11. 2016. g. Pristupljeno 27. 11. 2016.
- ^ „„Zlatni vitez“ Ljiljani Habjanović Đurović”. Politika. 4. 5. 2011. Pristupljeno 15. 6. 2012.
- ^ Ljiljani Habjanović Đurović uručena Vidovdanska nagrada („Politika”, 29. jun 2016)
- ^ Ljiljani Habjanović Đurović nagrada festivala u Inđiji („Politika”, 1. jun 2020)
- ^ MEDALjA PUŠKINA: Ljiljana Habjanović („Večernje novosti”, 30. novembar 2020)
- ^ „Predstavljena knjiga „Sjaj u oku zvezde“”. Radio-televizija Republike Srpske. 14. 6. 2012. Pristupljeno 15. 6. 2012.