Manastir Ljubostinja

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Za drugu upotrebu, pogledajte stranicu Ljubostinja (višeznačna odrednica).


Koordinate: 43° 39′ 5" SG Š, 20° 59′ 50" IGD

Manastir Ljubostinja
Ljubostinja1.JPG
Ljubostinja
Opšte informacije
Mesto Prnjavor (Trstenik)
Opština Trstenik
Država  Srbija
Vrsta spomenika manastir
Vreme nastanka 15. vek
Tip spomenika Spomenik kulture od izuzetnog značaja
Nadležna institucija
Nadležna ustanova za zaštitu Zavod za zaštitu spomenika kulture
Sedište Kraljevo

Manastir Ljubostinja se nalazi u blizini Trstenika u ataru sela Prnjavor i 9 km severoistočno od Vrnjačke Banje. Pripada Eparhiji kruševačkoj Srpske pravoslavne crkve.

Položaj i prošlost[uredi]

Smešten je u dolini male planinske reke (Ljubostinjska reka). To je zadužbina kneginje Milice.[1]Posvećen je Uspenju presvete Bogorodice. Manastir je građen od 1388. do 1405. godine. U Ljubostinji su sahranjene kneginja Milica, žena kneza Lazara i monahinja Jefimija, koje su se posle Kosovske bitke ovde zamonašile sa brojnim udovicama srpskih vlastelina izginulih u bojevima na Marici i Kosovu polju. Danas je Ljubostinja ženski manastir koji čuva i održava oko pedeset monahinja. [2]

Za vreme Kočine bune iz manastira Ljubostinje je narod pozvan na ustanak. Posle propasti bune, Turci su zapalili manastir da bi se osvetili Srbima. Tada je većina fresaka uništena. Takođe kada je manastir zapaljen otkrivena je tajna riznica koja je bila sakrivena u manastirskom zidu iza ikone u kojoj je kneginja Milica sakrila svoje blago. Među opljačkanim blagom nalazila se i kruna kneza Lazara koja se danas nalazi u Istanbulu. Manastir slavi 19. avgust, Preobraženje.

Manastir Ljubostinja predstavlja nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture od izuzetnog značaja.

Arhitektura i živopis[uredi]

Manastirska crkva je trikonhalne osnove razvijenog tipa sa kupolom i pripratom. Zidan je pritesanim kamenom, dok su fasade premalterisane i islikane tako da imitiraju zidanje kamenom i opekom. Manastir je građen u Moravskom stilu. Graditelj je protomajstor Rade Borović, čije se ime nalazi na pragu prolaza iz priprate u naos. Živopis je samo delimično sačuvan, rađen je u dva navrata. U priprati se nalaze portreti kneza Lazara i kneginje Milice koje je načinio jeromonah Makarije. Od slikarskih dela sačuvana su još: „Veliki praznici“, „Stradanja“, „Čuda“...

U crkvi se nalazi i veoma vredan ikonostas koji je 1822. godine oslikao Nikola Marković.

Galerija[uredi]

Vidi još[uredi]

Izvori[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]